Znalezionych wyników: 61

Po pierwsze posiadasz w FF'ie duÂżo bÂłĂŞdĂłw interpunkcyjnych, ktĂłre jednak przemilczmy, poniewaÂż rozumiem, Âże nie jest Âłatwo jednak opanowaĂŚ zasady stawiania znakĂłw przystankowych, nawet ja mam z tym problem, ale mniejsza z tym. Dalej, przeraÂża mnie jego krĂłtkoÂśĂŚ, oraz nudne scenki. Tak naprawdĂŞ, to nic siĂŞ w nim nie dzieje, nie wymagam od Ciebie od razu ataku rĂłÂżowych Jedi, czy czegoÂś tego pokroju, ale nieco akcji, inteligentnych rozmĂłw. Ostatnie jest, to Âże TwĂłj zasĂłb sÂłownictwa naleÂżÂącego do tych "eleganckich", oraz do tak zwanych "Miodnych ZdaĂą" jest nikÂła, wrĂŞcz zerowa dlatego proszĂŞ CiĂŞ i dajĂŞ Ci radĂŞ, poczytaj sobie nieco ksiÂąÂżek, nie komiksĂłw, ksiÂąÂżek pokroju "Trylogia Czarnego Maga", a nastĂŞpnie weÂź siĂŞ za pisanie kolejnych czĂŞÂści, oraz na przyszÂłoÂśĂŚ siĂŞ zastanĂłw czy to co piszesz jest na skalĂŞ powaÂżanego forum. Jak na razie oceniam owy FF na 2/10, moÂże ostro na poczÂątek, ale niestety powiem szczerze, ten FF nie jest dobry, a nie chcĂŞ uÂżywaĂŚ juÂż gorszych sÂłĂłw.

PokaÂżmy na Co Nas StaĂŚ!

Witamy wszystkich siedzÂących przed monitorami komputera i czytajÂących te oto sprawozdanie. Wczorajszego dnia o 20:00 zostaÂła stoczona walka Mariusza Pudzianowskiego i Yusuke Kawaguchim, jakimÂś tam japoĂącem. Niech wszystkie osoby o sÂłabszych nerwach odejdÂą od monitorĂłw, niech pobawiÂą siĂŞ klockami lego, bo za chwile poleje siĂŞ krew.

Mariusz Pudzianowski
Wiek: 33 lat
Wzrost: 186 cm
Waga: 126 kg

Yusuke Kawaguchi
Wzrost: 183 cm
Waga: 110 kg
Wygranych: 11
Przegranych: 1

TuÂż po wywoÂłaniu Pudzianowskiego rozlegÂła siĂŞ muzyka Âświetnie pasujÂąca do naszego Mariusza, a zaczynaÂła siĂŞ tak: „SÂłowiaĂąski wiatr budzi respekt”, nie wiem jednak czy dobrze poczÂątek zacytowaÂłem, ale mniejsza z tym. Po sÂłowach „Daje siÂłĂŞ” pojawiÂł siĂŞ nasz Pudzian idÂący dumny na ring. Widownia nie szczĂŞdziÂła dÂłoni i gÂłoÂśne owacje zalaÂły widownie. Mariusz rĂłwnieÂż czegoÂś nie szczĂŞdziÂł, a dokÂładniej koszuli z napisem „NapĂŞdzany przez SILNIKI”, ktĂłrÂą rozerwaÂł z wielkÂą ÂłatwoÂściÂą. Kawaguchi jednak nie miaÂł tyle szczĂŞÂścia i nie dostaÂł, aÂż tylu owacji, na ktĂłre pewnie liczyÂł.

SĂŞdzia wydaÂł znak do walki! Yusuke wyprowadziÂł lewy prosty, ktĂłry jednak nie dosiĂŞgnÂąÂł twarzy naszego reprezentanta. I dobrze. Mariusz od razu poszedÂł z kontrÂą, kilkoma ciosami zbiÂł obronĂŞ rywala i jednym kopniĂŞciem odsÂłoniÂł gĂłrnÂą czĂŞÂśĂŚ ciaÂła japoĂąca. PoleciaÂła piĂŞÂśĂŚ, moÂże nie trafiÂł w samÂą 10, lecz z pewnoÂściÂą ostro osÂłabiÂł rytm Kawaguchi'ego. Po tym „oparÂł” na nim lewÂą dÂłoĂą i przyÂłoÂżyÂł swojÂą prawÂą rĂŞkÂą w nisko pochylonego rywala, jednak ten przyjÂąÂł cios rĂŞkÂą i naparÂł ciaÂłem, na naszego mistrza! Po obu stronach poleciaÂły ciosu, lecz trudno uznaĂŚ, ktĂłre silniejsze, zaÂś ktĂłre sÂłabsze. Mariusz nastĂŞpnie wyprowadziÂł ataki z furiÂą smoka wbijajÂąc Yusuke do naroÂżnika. TrwaÂło to tak kilka sekund, lecz w koĂącu rywal naszego bohatera przeszedÂł do ofensywy wypchnÂąÂł siebie i Pudziana z naroÂżnika, po czym zastosowaÂł chwyt judo. Od dawna nie chodziÂłem na tÂą sztukĂŞ walki, wiĂŞc nie mogĂŞ jej prawidÂłowo nazwaĂŚ, lecz mogĂŞ jÂą zawsze opisaĂŚ. JapoĂączyk pochylony zÂłapaÂł za nogi Mariusza w wysokoÂści kolan i pociÂągnÂą w swojÂą stronĂŞ. Jednak tego nie wykorzystaÂł i Mariusz zamiast siĂŞ przewrĂłciĂŚ naparÂł na przeciwnika, ten jednak zaÂłapaÂł naszego przedstawiciela, oplatajÂąc mu klatkĂŞ piersiowÂą i prĂłbujÂąc wytrÂąciĂŚ dech z piersi. Mariusz nie szczĂŞdziÂł siÂły i napierajÂąc na japoĂąca, staraÂł siĂŞ osÂłabiĂŚ uÂścisk. Po chwili przerwaÂł taktykĂŞ i wykorzystujÂąc siÂłĂŞ naparcia rywala przerzuciÂł go przez biodro, przewracajÂąc siĂŞ razem z nim, lecz na niego. Rzadko skuteczny atak, lecz bardzo bolesny. Powiem jedno, to byÂło piĂŞkne! Po chwili Pudzian znajdujÂący siĂŞ na Kawaguchim zaczÂąÂł go bezlitoÂśnie katowaĂŚ piĂŞÂściÂą w twarz. Wszystkie celne, a byÂło ich kilka. Czy to bĂŞdzie nokaut? Jednak nie, przeciwnik pod gradem ciosĂłw wstaÂł, lecz dalej Pudzianowski nie odpuszczaÂł, waliÂł, choĂŚ kilka razy oberwaÂł niezgrabnymi ciosami. Jak na razie nogi zbytnio nie poszybowaÂły. JuÂż po kilku sekundach, oboje objĂŞli siĂŞ za tyÂły szyi, starajÂąc siĂŞ zadaĂŚ bĂłl. Nie jest to moÂże dobry ruch, lecz daje odpoczÂąĂŚ, zaÂś walka niesamowicie wymĂŞcza, gdy wiĂŞkszoÂśĂŚ ludzi po 5 minutach ledwo stoi. Aaaa! PiĂŞknie Mariusz pociÂągnÂąÂł Yusuke zwalajÂąc go z nĂłg. Historia siĂŞ powtarza. Niestety, Pudzianowski oberwaÂł, razy czy tam dwa lecz to on gÂłĂłwnie miaÂł inicjatywĂŞ. ZaczĂŞli sie tarzaĂŚ, czy moÂże teraz bĂŞdzie nokaut, nasz przedstawiciel juÂż wyciÂągnÂąÂł w gĂłrĂŞ rĂŞkĂŞ by zadaĂŚ potĂŞÂżny cios, lecz niestety zostaÂł sparowany przez niezgrabnÂą obronĂŞ JapoĂączyka. Jak na razie polak ma duÂżÂą przewagĂŞ. NastĂŞpnie ciosu w ucho poleciaÂły, na niekorzyÂśĂŚ rywala, lecz widaĂŚ byÂło, Âże nie majÂą juÂż siÂły, w szczegĂłlnoÂści Yusuke. Kolejne ciosy poleciaÂły w stronĂŞ japoĂąca, niektĂłre celne, inne nie. Uwaga, Kawaguchi oplÂątaÂł nogami nogi naszego przedstawiciela, niczym w Judo. Chyba coÂś mu siĂŞ pomyliÂło, z zwykÂłym Judo, gdzie tam siĂŞ to robi, aby przerwaĂŚ liczenie, gdy jest siĂŞ w chwycie. A jednak! Chwyt miaÂł efekt, wyeliminowaÂł na chwilĂŞ jednÂą nogĂŞ Mariusza, przez co osÂłabiÂł jego rĂłwnowagĂŞ, lecz to jednak jego nie powstrzymaÂło i dalej nasz Polak pokazywaÂł mu co to szybkoÂśĂŚ i brutalna siÂła! Kawaguchi za wszelkÂą cenĂŞ chciaÂł wstaĂŚ, lecz nasz Pudzian na to nie pozwoliÂł i dalej katowaÂł go. WidaĂŚ juÂż byÂło, Âże obaj ledwie atakujÂą i blokujÂą, zaÂś u JapoĂączyka widaĂŚ byÂło jego wytrzymaÂłoÂśĂŚ na ciosy... Po chwili sĂŞdzia daÂł znaĂŚ, aby obaj przestali tarzanie i wstali. ZostaÂły jeszcze dwie minuty i czterdzieÂści sekund do koĂąca rundy. SĂŞdzia pokazaÂł aby kontynuowali walkĂŞ. Niestety, Pudzianowski oberwaÂł kilak ciosĂłw, jeden cios poszybowaÂł od nogi. Jednak on siĂŞ nie poddaÂł i naparÂł, a raczej z szarÂżowaÂł rywala katujÂąc go ostro! Znowu zÂłapali siĂŞ za tyÂły szyi jak wczeÂśniej, znowu Pudzian chciaÂł go przewrĂłciĂŚ, lecz jednak, nie daÂło siĂŞ! Zostali w tym uÂścisku jeszcze ze kwadrans, po czym sĂŞdzia ponownie ich od siebie rozdzieliÂł. Pudzianowski nie ma juÂż tej dynamiki, tej energii, jego trener zaczyna siĂŞ lekko obawiaĂŚ. Przestali gradowaĂŚ sie ciosami i przeszli do szybkich i silnych pojedynczych ciosĂłw, ktĂłre jednak byÂły blokowane. JapoĂączyk kopnÂąÂł raz nogÂą, co byÂło nie udane. Lewy prosty poszybowaÂł w stronĂŞ Kawaguchiego i trafiÂł, kolejny lewy prosty, ponownie sukces! Teraz prawy sierpowy, ktĂłry zostaÂł jednak zablokowany, zaÂś jednak lewy sierpowy juÂż nie! ZÂłapali siĂŞ ponownie za tyÂły szyi i rozpoczĂŞli siÂłowanie. Pudzianowski zaczÂąÂł krwawiĂŚ obficie! MusiaÂł zostaĂŚ mocno uderzony wczeÂśniej! Teraz niestety, lecz Yusuke przejÂąÂł inicjatywĂŞ walki i zaczÂąÂł rzucaĂŚ, a raczej atakowaĂŚ Mariusza niczym worek kartofli! Widownia zaczĂŞÂła skandowaĂŚ gÂłoÂśno imiĂŞ naszego rodaka! Jeszcze 40 sekund do koĂąca tej rundy! SĂŞdzia ich ponownie rozdzieliÂł. Walka przestaÂła mieĂŚ tÂą energiĂŞ co wczeÂśniej, ZaczĂŞli wyprowadzaĂŚ juÂż sÂłabsze i pojedyncze ciosy. Nie majÂą oni siÂły, chodÂź JapoĂączyk zachowaÂł ich chyba wiĂŞcej! Pudzian przebiÂł siĂŞ, zÂłapaÂł rywala przy naroÂżniku i zaczÂąÂł nim pomiataĂŚ. ZostaÂło 10 sekund do koĂąca, 10 morderczych sekund! Tylko 10! Koniec pierwszej rundy, czas na przerwĂŞ dla obu zawodnikĂłw. WidaĂŚ, Âże rywal z Kraju KwitnÂącej WiÂśni siĂŞ zbytnio nie popisaÂł. Nasz Mariusz na przerwie nie wyglÂąda najlepiej, Âłapie powietrze Âłapczywie, widaĂŚ Âże jest wykoĂączony, zaÂś rana nie wyglÂąda na zbyt ÂładnÂą. No cĂłÂż, za chwile zaczniemy drugÂą rundĂŞ.

Czas na reklamĂŞ, nie odchodÂźcie jednak od monitorĂłw, chyba, Âże po Âżelki Akuku, lub pobawiĂŚ siĂŞ Lego (ostrzegaÂłem!) : ) Ale sio od sklepu, do kuchni najdalej Wam pozwalam! No cĂłÂż, ÂżyczĂŞ smacznego i to nie od firmy udÂław siĂŞ, on juÂż dawno siĂŞ udÂławiÂła swoim tekstem : )

Pudzian wszedÂł na arenĂŞ, juÂż trochĂŞ w lepszej formie, niÂż sprzed minuty. Stoper poszedÂł w ruch, zaÂś sĂŞdzia daÂł znak do walki MMA! PoleciaÂły kilka, szybkich i pojedynczych ciosĂłw, widocznie siĂŞ testujÂą, za chwilĂŞ pewnie rozpali siĂŞ w nich prawdziwy ogieĂą walki! Yusuke zaczÂąÂł kopaĂŚ w nogi naszego bohatera, ten jednak przyjÂąÂł atak dzielnie, w czĂŞÂśĂŚ, ktĂłrÂą posiada lepiej wytrenowanÂą. Kolejny kopniak, lecz tym razem poszybowaÂła kontra Pudziana, piĂŞknie wpadÂła w twarz rywala. Kawaguchi dalej kopie w nogi, on doskonale wie, Âże Mariusz ma nieutwardzone uda! ZÂłapali siĂŞ i Mariusz poleciaÂł z potĂŞÂżnym prawym sierpowym, trafiÂł w policzek, lecz to nie bĂŞdzie nokaut, niestety, ale sĂŞdzia ich rozdzieliÂł, Kawaguchi przeciera oko i policzek, musiaÂł potĂŞÂżnie dostaĂŚ! Po zaczyna siĂŞ opieraĂŚ na linach, czy to bĂŞdzie nokaut, nie wyglÂąda to za dobrze, czy Mariusz pokonaÂł go w nie caÂłÂą minutĂŞ? Czy to bĂŞdzie wstrzÂąs mĂłzgu? Z Kawaguchiego krew siĂŞ leje. Chyba z nosa. Ma zaciÂśniĂŞte lewe oko. Co siĂŞ staÂło? Czy Mariusz go aÂż tak Âłatwo pokonaÂł? Yusuke ma problem z widzeniem. Najprawdopodobniej przywaliÂł mu mocno nie tylko piĂŞÂściÂą, lecz rĂłwnieÂż nie chcÂąco twardÂą niczym stal Âłokciem! Nie, dajÂą powtĂłrkĂŞ, to nie byÂł ÂłokieĂŚ, to nie byÂł faul, lecz maÂło do niego brakowaÂło. OberwaÂł dokÂładniej od bocznego kantu dÂłoni! ByÂł to zabĂłjczy cios, ktĂłry moÂżliwe, Âże spowodowaÂł wstrzÂąÂśniĂŞcie mĂłzgu.

Kawaguchi wrĂłciÂł do walki, od razu kopnÂąÂł prostu, Âłatwym kopniĂŞciem do zÂłapania, lecz Mariusz tego nie wykorzystaÂł. Mariusz jednak nie daÂł za wygranÂą i uderzyÂł przeciwnika w twarz, po czym wykorzystaÂł dekoncentracje JapoĂączyka napierajÂąc na niego z caÂłej siÂły i pozbawiajÂąc go tchu, mocnym uÂściskiem. Mariusz dosÂłownie przybiÂł go do naroÂżnika, lecz gÂłowa Yusuke zaplÂątaÂła siĂŞ w liny, przez co utrudniÂło to Mariuszowi ciÂśniĂŞcie go o ziemiĂŞ. SĂŞdzia jednak podniĂłsÂł linĂŞ i pozwoliÂł naszemu przedstawicielowi bawiĂŚ siĂŞ z przeciwnikiem. Przez sekundĂŞ widaĂŚ byÂło, Âże Kawaguchi za chwilĂŞ przewrĂłci Polaka, lecz ten zÂłapaÂł go za nogĂŞ i przewrĂłciÂł brutalnie na ziemiĂŞ. JapoĂączyk wykonaÂł Âłatwy, lecz skuteczny chwyt na nogi i zmniejszajÂąc pole manewru nogom Pudziana. Lecz Pudzian zaczÂąÂł naciskaĂŚ na zranionÂą czĂŞÂśĂŚ japoĂąca, na jego nos! Po chwili rĂŞkÂą podparÂł siĂŞ na szyi rywala duszÂąc go! Niestety, sĂŞdzia podniĂłsÂł walkĂŞ do stĂłjki. Dalej to nie byÂło bicie, to byÂło klepanie siĂŞ po plecach, zaÂś tylko Mariusz dusiÂł rywala. Jeszcze dwie i pĂłÂł minuty! Kawaguchi wyprowadziÂł kilka kopniakĂłw na nogi Polaka. Po chwili oboje oplÂątali siĂŞ ramieniami i ZaczĂŞli uderzaĂŚ siebie z kolanka Âłapczywie ÂłapiÂąc kaÂżdy „kĂŞs” powietrza. SĂŞdzia po raz kolejny rozdzieliÂł zawodnikĂłw. Mariuszowi brak kondycji i nie ma siÂły walczyĂŚ dalej, lecz jednak siĂŞ nie poddaje i Âłapie kaÂżdy pierwiastek tlenu, jaki Âświstnie mu koÂło nosa. PoleciaÂły kolejne kopniaki ze strony Kawaguchiego. Jak na razie trudno oszacowaĂŚ kto wygrywa. Mariusz piĂŞknie pracuje rĂŞkami, lecz czy da rade. Polak wyprowadziÂł podbrĂłdkowy trafiajÂący w cel. Po chwili Pudzian przewaliÂł rywala, na ktĂłrego wczeÂśniej natarÂł, ÂłapiÂąc go za nogĂŞ w wysokoÂści kolan. Teraz mamy szansĂŞ, nasz Mariusz wygrywa, lecz czy sĂŞdzia za chwilĂŞ ich nie rozdzieli. PozostaÂło jeszcze minuta, plus kwadrans do koĂąca. Yusuke rozpoczÂąÂł prĂłby przewrĂłcenia naszego bohatera na dĂłÂł, lecz jak na razie to Mariusz jest gĂłrÂą! Niestety, Kawaguchi oplÂątaÂł naszego nogami. Lecz Pudzianowski nie powiedziaÂł swojego ostatniego zdania, kilkom sierpowymi zmĂŞczyÂł japoĂąca, lecz on takÂże nie spaÂł, kilka ciosĂłw wystarczyÂło, aby pozbawiĂŚ Pudziana tchu. Jeszcze 50 sekund do koĂąca, co za emocje, co za emocje! JapoĂączyk skrĂŞca siĂŞ do dÂźwigni na ÂłokieĂŚ. Mariusz ma maÂło miejsca na zadawanie potĂŞÂżnych ciosĂłw, to juÂż nie jest zmĂŞczenie, to chĂŞĂŚ wylania rywalowi jak najwiĂŞcej krwi z jego ciaÂła! Mariusz teraz pokazaÂł na co go staĂŚ, napierajÂąc swoim ciaÂłem, prawie juÂż zgniĂłtÂł Kawaguchiego. Gong zadzwoniÂł, zaÂś sĂŞdziowie jednomyÂślnie uznali Mariusza Pudzianowskiego za zwyciĂŞzce! W budynku wybuchÂły gÂłoÂśne owacja, nikt nie szczĂŞdziÂł dÂłoni, ani gardÂła! Wszyscy byli zachwyceni wygranÂą Mariusza Pudzianowskiego! Yusuke Kawaguchi, teÂż byÂł szczĂŞÂśliwy, choĂŚ przegraÂł. No cĂłÂż, facet umie przegrywaĂŚ, zaÂś naszemu Mariuszowi, Âżyczymy kolejnych wygranych!

Moja odpowiedÂź jest oczywiÂście po to, aby zobaczyĂŚ co tam jest, chyba to jasne, chodÂź nie rozumiem po cĂłÂż to daÂłeÂś ukryte ... ; /

Cytat:

mĂłj gÂłos na mewtwo, reszta to cieniasy

JeÂżeli uwaÂżasz, Âże Mew, Articuno, Moltres itd sÂą sÂłabi to jesteÂś w wielkim bÂłĂŞdzie >.>

Dobra, co do mego ulubionego poczka to:
Mew, bo jest sÂłitaÂśny. Zna wszystkie TM'y i HM'y i ogĂłlnie jest milusi : 3 Nie lubiĂŞ tego Mewtwo w grach, chodÂź w Anime lubiĂŞ x D Articuno teÂż jest fajny, ale tak czy siak wolĂŞ tego rĂłÂżowego stworka z psychicznymi mocami. Dodatkowo Mew posiada Âświetnie statsy <3

Be! ZÂłapaÂłeÂś mnie

CoÂś mi wÂłaÂśnie nie pasiÂło, a Âże ja mam takÂą kombinacjĂŞ: chÂłopak w gorÂącej wodzie kÂąpany, z leniem wielkim, to oczywiÂście nie chciaÂło mi siĂŞ sprawdziĂŚ kaÂżdej muzy po kolei, wiec walnÂąÂłem tytuÂł, ktĂłry juÂż byÂł podany.

Dobra, a za nagrodĂŞ pocieszenia dziĂŞkujĂŞ, kupiĂŞ sobie za niÂą Âżeeelki Akuku :3, postaram siĂŞ jakoÂś zrehabilitowaĂŚ (i o ile znajdĂŞ filmik na YouTubie : /) na drugim zadaniu, o ile mi go kompletnie nie skrytykujesz jak obrazek "ÂŚwiĂŞtej MikoÂłajki"

Yellowcard - Paper Walls

Dobra, wybraÂłem tÂą emotkĂŞ i za chwilĂŞ (dziÂś, albo jutro) bĂŞdziesz miaÂł relacje : )

Sorry, jakbym Âźle napisaÂł sÂłowo „cieĂąciwa”, a przed sobÂą nie mam, Âżadnego sÂłownika, wiĂŞc nie mogĂŞ sprawdziĂŚ
--------------
"Co siĂŞ do cholery staÂło. ZapomniaÂłem wyÂłÂączyĂŚ gaz? Nie, raczej nie, tak szybko by nie zadziaÂłaÂło, moÂże zostawiÂłem Âżelazko wÂłÂączone, hmm, raczej nie, nie przypominam sobie, Âżebym coÂś prasowaÂł w ostatnie dni. Gaz nie mĂłgÂł siĂŞ ulatniaĂŚ, bo nie mamy go przecieÂż! Co jakiÂś czas kupujemy zbiornik, czy dwa. A moÂże jest jeszcze jeden, z ktĂłrego siĂŞ ulatnia. Nie, to odpada, ktoÂś musiaÂł podpaliĂŚ, kurde, nie policja, oni siĂŞ do takich rzeczy nie zniÂżajÂą. To nie moÂże byĂŚ Âżaden dzieciak, mÂłodzian, bo by nie przeszedÂł przez nasz zabezpieczenia. No chyba, Âże powietrzem, lub wodÂą. Woda odpada, bo by musiaÂł pÂłonÂąĂŚ przy brzegu, abym go nie zauwaÂżyÂł, a tam rĂłwnieÂż mam puÂłapki zastawione. Czyli albo lĂłdÂź podwodna, albo droga powietrzna, albo lÂądowa, ktĂłrÂą przebyÂł jakiÂś naprawdĂŞ zwinny i przewidujÂący facet, jeÂśli wyrolowaÂł mego szefa. OczywiÂście, to moÂże byĂŚ jedynie wypadek, lecz lepiej chuchaĂŚ na zimne" - myÂślĂŞ, lecz drĂŞczy mnie tylko jedno: czemu tego poÂżaru wczeÂśniej nie zobaczyÂłem!

- Sensei, to raczej nie jest zwykÂły wypadek, zbyt szybko spaliÂł dom, zanim my ujrzeliÂśmy ogieĂą, a nawet jeÂśli zasÂłaniaÂły budynek drzewa, to musiaÂł siĂŞ ulatniaĂŚ dym, niech pan ugasi poÂżar, lub postara siĂŞ go stÂłumiĂŚ, ja poszukam sprawcy - woÂłam do senseia. Po tych sÂłowach chwytam koÂłczan, Âłuk i nĂłÂż, zaÂś nastĂŞpnie zaczynam sprintowaĂŚ w stronĂŞ lasu szukajÂąc jakiÂś znakĂłw. SzczegĂłlnie poÂłamanych gaÂłÂązek (w dwĂłch miejscach), innych Âśladach na ziemi, uciekajÂących pokemonĂłw ptakĂłw z lasu itp. Staram siĂŞ wyczuliĂŚ moje wszystkie zmysÂły, nie wierze w takie przypadki, nie dajĂŞ sobie powiedzieĂŚ, nawet Âże to byÂł wypadek. Wiem, Âże stojÂą za osoby trzecie. Na Âłuk zakÂładam cieĂąciwĂŞ, powtarzajÂąc sobie przestrogi mistrza: "ÂŁuk bez cieĂąciwy to niepotrzebny przedmiot do noszenia, Âłuk z cieĂąciwÂą to broĂą!". ZachowujĂŞ peÂłnÂą czujnoÂśĂŚ i przygotowanie do siĂŞgniĂŞcia do noÂża. ChodÂź mam nadziejĂŞ, Âże to byÂł tylko przypadek...

„Te, te upokorzenie byÂło na nic?” - myÂślĂŞ i w moich myÂślach pokazuje siĂŞ taka postaĂŚ Sakury robiÂąca to co kiedy jest zÂła. Taka fajna minka. Lub May gdy zjedli jej ÂżareÂłko : 3
- No dobra, niech zje moje Âżelki Akuku i tak miaÂłem je poÂświĂŞciĂŚ dla senseia – mĂłwiĂŞ do Altari wyobraÂżajÂąc sobie paczkĂŞ ÂżelkĂłw z takimi skrzydeÂłkami anioÂła odlatujÂącymi w stronĂŞ sÂłoĂąca, aÂż oczka mi siĂŞ zaszkliÂły.
- Za chwilĂŞ wam coÂś przyrzÂądzĂŞ do jedzenia i pĂłjdĂŞ poĂŚwiczyĂŚ. Co chcecie ÂżĂłrek? RosĂłÂł? A moÂże pomidorowÂą? – wzdycham, po czym ruszam do domciu ugotowaĂŚ duÂży kociÂąÂł zupy. ZaleÂży co bĂŞdÂą chcieli. Po ugotowaniu jej nalewam wszystkim do miski (w przypadku pokĂłw, dla Altari jakaÂś duuuÂża miska, dla Swablu mniejsza, lecz i tak niezbyt maÂła), zaÂś dla mnie i senseia zwykÂłe talerze.
- Jak chcecie to ma dokÂładkĂŞ – zwracam siĂŞ do miszcza i pokemonĂłw. Po zakoĂączeniu posiÂłku dziĂŞkujĂŞ Âładnie, jak to nakazuje dobre zachowanie i ruszam poĂŚwiczyĂŚ ciskanie noÂżem i jeszcze poÂżyczam od mistrza Âłuk, oraz strzaÂły no i co 30 minut zmieniam broĂą, ktĂłrÂą ĂŚwiczĂŞ. Po jakiÂś czterech zmianach idĂŞ po odpoczywaĂŚ w cieniu.

„Tia, oczywiÂście, no i z krzadzieÂży nici. Jakbym ukradÂł tego Swablu, to sensei by mnie tak zlaÂł, przynajmniej tak mi siĂŞ wydaje, bo pierwszy raz widzĂŞ, Âże mistrz z kimÂś siĂŞ przyjaÂźni prĂłcz ze swymi pokemonami, chociarz, to teÂż pokemon. Ech... za jakiÂś tydzieĂą bĂŞdzie trzeba siĂŞ przenieÂśĂŚ, policja wczeÂśniej czy pĂłÂźniej namierzy naszÂą kryjĂłwkĂŞ. Nie wolno czekaĂŚ, to pewnie mi przyjdzie odnaleÂźĂŚ jakieÂś wyludnione miejsce. Ech... I jeszcze moje Âżelki Akuku straciÂłem. E tam, jak bĂŞdĂŞ w mieÂście o kupiĂŞ sobie DWIE paczki, aÂż dwie!” - myÂślĂŞ jeszcze. Ubolewam po tych Âżelkach Akuku poniewaÂż jest to moje jedyna sÂłodycz prĂłcz Snickersa, ktĂłrÂą lubiĂŞ <3

MoÂże Pichu?