Xillor, jak o b³êdy chodzi, to mo¿na tam znaleŸÌ jeden, ale zrobiony specjalnie - "zuowieszczo"
Domin - nie, nie inspirujĂŞ siĂŞ twojÂą grÂą - W tym jest wiĂŞcej Black Cata niÂż twojej gry

A teraz dodajĂŞ swoje kochane, najmÂłodsze dziecko klawiatury
-------------------------
RozdziaÂł II:
ÂŻycie nikogo nigdy nie rozpieszcza. PrzekonujĂŞ siĂŞ o tym w momencie, gdy stojĂŞ w budynku komendy policji i rozmawiam z kimÂś nieznajomym.
- Tak i jestem wÂłaÂśnie przy telefonie - odpowiedziaÂłam na zadane pytanie - A mogĂŞ wiedzieĂŚ z kim rozmawiam? - zapytaÂłam cicho. W odpowiedzi usÂłyszaÂłam Âśmiech.
- Niestety nie. W zasadzie dzwoniê do ciebie tylko po to, Luize, ¿eby ciê ostrzec, ¿e jeœli weŸmiesz zlecenie z³apania albo mnie, albo swojej siostry, to zginiesz. - powiedzia³a nieznajoma osoba, po czym siê roz³¹czy³a. Spojrza³am pustym wzrokiem na Zero, która przygl¹da³a mi siê z skwaszon¹ min¹.
- WyglÂądasz jakoÂś kiepsko. CoÂś siĂŞ staÂło? - zapytaÂła.

W tym samym czasie...

Góra Coronet, znajduj¹ca siê w Sinnoh od zawsze by³a miejscem, w które nie powinno siê samemu zapuszczaÌ. Od prapocz¹tków œwiata o tym miejscu kr¹¿y legenda, która opowiada o powstaniu œwiata. Z tego powodu do tego miejsca podró¿owa³y rzesze archeologów, fanów mitologii, antropologów i innych podobnych ludzi. Na szczêœcie w tak deszczowy dzieù jak ten nie krêci siê tam nikt oprócz pary sk³adaj¹cej siê z rudow³osej dziewczyny i wysokiego blondyna. Blondyn koùczy³ w tym momencie rozmowê przez komórkê, odwracaj¹c siê w stronê dziewczyny.
- JakoÂś tam zaÂłatwiÂłem Luize. - rzuciÂł do niej uÂśmiechajÂąc siĂŞ lekko - MiaÂłaÂś dobry pomysÂł, Âżeby nie pakowaĂŚ w to swojej siostry do chwili, aÂż bĂŞdzie potrzebna, wiesz?
Dziewczyna spojrzaÂła na swĂłj pierÂścionek z czarnym krysztaÂłem.
- Wiesz, Red... - zaczĂŞÂła cicho - Nie jestem pewna, czy... Czy to na pewno jest jedyne wyjÂście? Nie chcĂŞ naraÂżaĂŚ Luize na niepotrzebne cierpienie, tylko dlatego, Âże chciaÂłabym zobaczyĂŚ znowu osobĂŞ, ktĂłrÂą kochaÂłam...
Blondyn spojrzaÂł na niÂą groÂźnym wzrokiem, zdmuchujÂąc z twarzy czerwone pasemko wÂłosĂłw.
- Mars, zdecyduj siĂŞ w koĂącu czego chcesz w Âżyciu... - wycedziÂł przez zĂŞby. RudowÂłosa spojrzaÂła na niego ponurym wzrokiem.

- JesteÂś pewna, Âże dobrze siĂŞ czujesz?
SpojrzaÂłam na Zero, warczÂąc lekko. WracaÂłyÂśmy akurat z komendy i nie miaÂłyÂśmy zbyt szczĂŞÂśliwych min - wprawdzie znalazÂłyÂśmy odpowiednie prace dla siebie, ale ten telefon wytrÂąciÂł nas z rĂłwnowagi.
- Nie martw siĂŞ, czujĂŞ siĂŞ doskonale. - wycedziÂłam, odwracajÂąc gÂłowĂŞ w drugÂą stronĂŞ - CzujĂŞ siĂŞ doskonale, bo wÂłaÂśnie wziĂŞÂłam zlecenie na mojÂą siostrĂŞ, a ktoÂś anonimowy do mnie zadzwoniÂł z proÂśbÂą, Âżebym nie braÂła zlecenia na niÂą, bo zginĂŞ.
- Ale to byÂła groÂźba, a nie proÂśba! - powiedziaÂła stanowczym gÂłosem, ÂłapiÂąc mnie za mojÂą dÂługÂą, czerwonÂą kitĂŞ - Nigdy siĂŞ tak takimi groÂźbami nie przejmowaÂłaÂś, wiĂŞc co siĂŞ teraz z tobÂą staÂło Luize?!
SpojrzaÂłam na niÂą, nie wiedzÂąc, co odpowiedzieĂŚ.
--------------------
Danke dla Blue (za ocenĂŞ rozdziaÂłu na PW ;))
Ufff, no to dajĂŞ rozdziaÂł II.

[Inaka]

Xillor, jak o b³êdy chodzi, to mo¿na tam znaleŸÌ jeden, ale zrobiony specjalnie - "zuowieszczo"
Domin - nie, nie inspirujĂŞ siĂŞ twojÂą grÂą - W tym jest wiĂŞcej Black Cata niÂż twojej gry

A teraz dodajĂŞ swoje kochane, najmÂłodsze dziecko klawiatury
-------------------------
RozdziaÂł II:
ÂŻycie nikogo nigdy nie rozpieszcza. PrzekonujĂŞ siĂŞ o tym w momencie, gdy stojĂŞ w budynku komendy policji i rozmawiam z kimÂś nieznajomym.
- Tak i jestem wÂłaÂśnie przy telefonie - odpowiedziaÂłam na zadane pytanie - A mogĂŞ wiedzieĂŚ z kim rozmawiam? - zapytaÂłam cicho. W odpowiedzi usÂłyszaÂłam Âśmiech.
- Niestety nie. W zasadzie dzwoniê do ciebie tylko po to, Luize, ¿eby ciê ostrzec, ¿e jeœli weŸmiesz zlecenie z³apania albo mnie, albo swojej siostry, to zginiesz. - powiedzia³a nieznajoma osoba, po czym siê roz³¹czy³a. Spojrza³am pustym wzrokiem na Zero, która przygl¹da³a mi siê z skwaszon¹ min¹.
- WyglÂądasz jakoÂś kiepsko. CoÂś siĂŞ staÂło? - zapytaÂła.

W tym samym czasie...

Góra Coronet, znajduj¹ca siê w Sinnoh od zawsze by³a miejscem, w które nie powinno siê samemu zapuszczaÌ. Od prapocz¹tków œwiata o tym miejscu kr¹¿y legenda, która opowiada o powstaniu œwiata. Z tego powodu do tego miejsca podró¿owa³y rzesze archeologów, fanów mitologii, antropologów i innych podobnych ludzi. Na szczêœcie w tak deszczowy dzieù jak ten nie krêci siê tam nikt oprócz pary sk³adaj¹cej siê z rudow³osej dziewczyny i wysokiego blondyna. Blondyn koùczy³ w tym momencie rozmowê przez komórkê, odwracaj¹c siê w stronê dziewczyny.
- JakoÂś tam zaÂłatwiÂłem Luize. - rzuciÂł do niej uÂśmiechajÂąc siĂŞ lekko - MiaÂłaÂś dobry pomysÂł, Âżeby nie pakowaĂŚ w to swojej siostry do chwili, aÂż bĂŞdzie potrzebna, wiesz?
Dziewczyna spojrzaÂła na swĂłj pierÂścionek z czarnym krysztaÂłem.
- Wiesz, Red... - zaczĂŞÂła cicho - Nie jestem pewna, czy... Czy to na pewno jest jedyne wyjÂście? Nie chcĂŞ naraÂżaĂŚ Luize na niepotrzebne cierpienie, tylko dlatego, Âże chciaÂłabym zobaczyĂŚ znowu osobĂŞ, ktĂłrÂą kochaÂłam...
Blondyn spojrzaÂł na niÂą groÂźnym wzrokiem, zdmuchujÂąc z twarzy czerwone pasemko wÂłosĂłw.
- Mars, zdecyduj siĂŞ w koĂącu czego chcesz w Âżyciu... - wycedziÂł przez zĂŞby. RudowÂłosa spojrzaÂła na niego ponurym wzrokiem.

- JesteÂś pewna, Âże dobrze siĂŞ czujesz?
SpojrzaÂłam na Zero, warczÂąc lekko. WracaÂłyÂśmy akurat z komendy i nie miaÂłyÂśmy zbyt szczĂŞÂśliwych min - wprawdzie znalazÂłyÂśmy odpowiednie prace dla siebie, ale ten telefon wytrÂąciÂł nas z rĂłwnowagi.
- Nie martw siĂŞ, czujĂŞ siĂŞ doskonale. - wycedziÂłam, odwracajÂąc gÂłowĂŞ w drugÂą stronĂŞ - CzujĂŞ siĂŞ doskonale, bo wÂłaÂśnie wziĂŞÂłam zlecenie na mojÂą siostrĂŞ, a ktoÂś anonimowy do mnie zadzwoniÂł z proÂśbÂą, Âżebym nie braÂła zlecenia na niÂą, bo zginĂŞ.
- Ale to byÂła groÂźba, a nie proÂśba! - powiedziaÂła stanowczym gÂłosem, ÂłapiÂąc mnie za mojÂą dÂługÂą, czerwonÂą kitĂŞ - Nigdy siĂŞ tak takimi groÂźbami nie przejmowaÂłaÂś, wiĂŞc co siĂŞ teraz z tobÂą staÂło Luize?!
SpojrzaÂłam na niÂą, nie wiedzÂąc, co odpowiedzieĂŚ.
--------------------
Danke dla Blue (za ocenĂŞ rozdziaÂłu na PW ;))
Ufff, no to dajĂŞ rozdziaÂł II.

No i bĂŞdĂŞ pierwszy.

Bardzo Âładnie, 10/10

Ale nastĂŞpny do mnie, meine Freundin!

[Nenloth]

No i bĂŞdĂŞ pierwszy.

Bardzo Âładnie, 10/10

Ale nastĂŞpny do mnie, meine Freundin!

Od dziœ postanawiam nie wytykaÌ b³êdów ortograficznych w ¿adnym z FF'ów. No chyba, ¿e ktoœ sobie tego za¿yczy

Co do tekstu to Âładnie napisane, na zachĂŞtĂŞ do dalszej pracy 10/10

[Xillor]

Od dziœ postanawiam nie wytykaÌ b³êdów ortograficznych w ¿adnym z FF'ów. No chyba, ¿e ktoœ sobie tego za¿yczy

Co do tekstu to Âładnie napisane, na zachĂŞtĂŞ do dalszej pracy 10/10

DziĂŞki, panowie, a co do waszych wypowiedzi:
Nenloth - tak, nastĂŞpny rozdziaÂł wylÂąduje w twoich Âłapach jak bĂŞdziesz dostĂŞpny 17 lub 20 marca na forum ;)

Xillor - gdybyÂś widziaÂł moje ostatnie wypracowanie z polaka, to byÂś siĂŞ przeraziÂł ;) Chyba byÂło trochĂŞ interpunkcyjnych i z dwa jĂŞzykowe. Tu przy FFie ortograficzne natychmiast eliminujĂŞ, no ale z interpunkcyjnymi i jĂŞzykowymi tak Âłatwo nie jest.

Czyli jak dobrze pĂłjdzie - nastĂŞpny rozdziaÂł dam 17, 20 lub 22 marca (Nenloth, to od ciebie zaleÂży, wiesz o tym?)

[ Dodano: 1 KwiecieĂą 10, 11:35 ]
RozdziaÂł III:
Pewna oœmioosobowa grupa o nazwie "Light Future" zosta³a za³o¿ona dwa lata temu przez moj¹ kole¿ankê ze szko³y, Corê Looking. Ten zespó³ postawi³ sobie jako cel z³apanie i wymordowanie ca³ego z³a, które by³o siane przez Team Galactic. "Light Future" do komunikacji pomiêdzy sob¹ u¿ywaj¹ Starcalli - to taki ich znak rozpoznawczy.

Cora Looking ziewnê³a g³oœno i wynurzy³a siê spod koca, rozgl¹daj¹c siê za swoim Starcallem. Dos³ownie w tym samym momencie zauwa¿y³a œwie¿¹ gazetê, któr¹ musia³a jej przynieœÌ pokojówka. Gdy tylko rzuci³a na ni¹ okiem, podnios³a z pod³ogi rzutkê i rzuci³a w ni¹ prosto w œrodek loga Team Galactic, które by³o przyczepione do tablicy korkowej.

- Zrozum, to nie twoja sprawa, tylko moja!
Ja i Zero nadal staÂłyÂśmy na ulicy. Blondynka wpatrywaÂła siĂŞ we mnie zawiedzionym wzrokiem.
- Rozumiem, ¿e to sprawa rodzinna, no, ale wiesz, ten telefon to nie by³ przypadek... Prawda? - zaczê³a. Kiwnê³am lekko g³ow¹ na odczepnego, zaczynaj¹c iœÌ, lecz moja kole¿anka nie dawa³a za wygran¹ i nadal zarzuca³a na mnie sieÌ pytaù.
- Co zamierzasz z tym zrobiÌ? ... Masz jakiœ plan na dorwanie Mars? - co chwila by³o s³ychaÌ kolejne pytanie, dopóki nie dosz³yœmy do domu Cory Looking, która ju¿ tam na nas czeka³a z niezbyt weso³¹ min¹.
- Luiza! - wykrzyknĂŞÂła na mĂłj widok. Tylko ona tak na mnie mĂłwiÂła, reszta mĂłwiÂła mi po imieniu lub skracaÂła, woÂłajÂąc na mnie Lui. SpojrzaÂłam na niÂą morderczym wzrokiem.
- No dobra, dobra! - przeprosi³a mnie - Zebra³am ju¿ ca³¹ nasz¹ grupê, tylko was tam brakuje. - doda³a szybko, wpuszczaj¹c nas do budynku. W œrodku siedzieli trzej ch³opacy i jedna dziewczyna z ponur¹ min¹.
- CzeœÌ... - szepnê³a grobowym g³osem, nie spuszczaj¹c ze mnie swojego smutnego spojrzenia. Uœmiechnê³am siê do niej lekko, a ona spojrza³a na mnie zaskoczona - Z czego siê cieszyÌ, Lui?
- Vera... Z tego, Âże w koĂącu wpadÂła nam w rĂŞce jakaÂś zajmujÂąca robota! - odpowiedziaÂłam jej z zadowolonym uÂśmieszkiem na twarzy.
----------------
Niestety, jestem zmuszona zawiesiĂŚ projekt do wakacji, poniewaÂż nie mam czasu i ledwie udaje mi siĂŞ coÂś wyskrobaĂŚ, przykÂład widaĂŚ powyÂżej

[Inaka]

DziĂŞki, panowie, a co do waszych wypowiedzi:
Nenloth - tak, nastĂŞpny rozdziaÂł wylÂąduje w twoich Âłapach jak bĂŞdziesz dostĂŞpny 17 lub 20 marca na forum ;)

Xillor - gdybyÂś widziaÂł moje ostatnie wypracowanie z polaka, to byÂś siĂŞ przeraziÂł ;) Chyba byÂło trochĂŞ interpunkcyjnych i z dwa jĂŞzykowe. Tu przy FFie ortograficzne natychmiast eliminujĂŞ, no ale z interpunkcyjnymi i jĂŞzykowymi tak Âłatwo nie jest.

Czyli jak dobrze pĂłjdzie - nastĂŞpny rozdziaÂł dam 17, 20 lub 22 marca (Nenloth, to od ciebie zaleÂży, wiesz o tym?)

[ Dodano: 1 KwiecieĂą 10, 11:35 ]
RozdziaÂł III:
Pewna oœmioosobowa grupa o nazwie "Light Future" zosta³a za³o¿ona dwa lata temu przez moj¹ kole¿ankê ze szko³y, Corê Looking. Ten zespó³ postawi³ sobie jako cel z³apanie i wymordowanie ca³ego z³a, które by³o siane przez Team Galactic. "Light Future" do komunikacji pomiêdzy sob¹ u¿ywaj¹ Starcalli - to taki ich znak rozpoznawczy.

Cora Looking ziewnê³a g³oœno i wynurzy³a siê spod koca, rozgl¹daj¹c siê za swoim Starcallem. Dos³ownie w tym samym momencie zauwa¿y³a œwie¿¹ gazetê, któr¹ musia³a jej przynieœÌ pokojówka. Gdy tylko rzuci³a na ni¹ okiem, podnios³a z pod³ogi rzutkê i rzuci³a w ni¹ prosto w œrodek loga Team Galactic, które by³o przyczepione do tablicy korkowej.

- Zrozum, to nie twoja sprawa, tylko moja!
Ja i Zero nadal staÂłyÂśmy na ulicy. Blondynka wpatrywaÂła siĂŞ we mnie zawiedzionym wzrokiem.
- Rozumiem, ¿e to sprawa rodzinna, no, ale wiesz, ten telefon to nie by³ przypadek... Prawda? - zaczê³a. Kiwnê³am lekko g³ow¹ na odczepnego, zaczynaj¹c iœÌ, lecz moja kole¿anka nie dawa³a za wygran¹ i nadal zarzuca³a na mnie sieÌ pytaù.
- Co zamierzasz z tym zrobiÌ? ... Masz jakiœ plan na dorwanie Mars? - co chwila by³o s³ychaÌ kolejne pytanie, dopóki nie dosz³yœmy do domu Cory Looking, która ju¿ tam na nas czeka³a z niezbyt weso³¹ min¹.
- Luiza! - wykrzyknĂŞÂła na mĂłj widok. Tylko ona tak na mnie mĂłwiÂła, reszta mĂłwiÂła mi po imieniu lub skracaÂła, woÂłajÂąc na mnie Lui. SpojrzaÂłam na niÂą morderczym wzrokiem.
- No dobra, dobra! - przeprosi³a mnie - Zebra³am ju¿ ca³¹ nasz¹ grupê, tylko was tam brakuje. - doda³a szybko, wpuszczaj¹c nas do budynku. W œrodku siedzieli trzej ch³opacy i jedna dziewczyna z ponur¹ min¹.
- CzeœÌ... - szepnê³a grobowym g³osem, nie spuszczaj¹c ze mnie swojego smutnego spojrzenia. Uœmiechnê³am siê do niej lekko, a ona spojrza³a na mnie zaskoczona - Z czego siê cieszyÌ, Lui?
- Vera... Z tego, Âże w koĂącu wpadÂła nam w rĂŞce jakaÂś zajmujÂąca robota! - odpowiedziaÂłam jej z zadowolonym uÂśmieszkiem na twarzy.
----------------
Niestety, jestem zmuszona zawiesiĂŚ projekt do wakacji, poniewaÂż nie mam czasu i ledwie udaje mi siĂŞ coÂś wyskrobaĂŚ, przykÂład widaĂŚ powyÂżej