MiaÂżdÂżace ÂświatÂło poranka uderzyÂło w Twe biedne oczĂŞta, ktĂłre od razu zaczĂŞÂły ociekaĂŚ zmĂŞczeniem, zaspaniem i ostrym protestem. Przeciw wstawaniu o morderczej godzinie, o Ăłsmej rano. Kurka wodna, przecieÂż to jest jeszcze Âśrodek nocy... Niee, jeszcze dwie minuty. Trzy, no gĂłra godzina. Jeszcze chwilĂŞ snu o piorunujÂącopiĂŞÂściowych Remoraidach, o elfach, o atakach ruskich...

Niet. Koniec. Przysz³a Twa przyrodnia matka, brutalnie wykopsa³a Ciê z ³ó¿ka. No nie... w wakacje?! Zgroza. Jedyne pocieszenie jest takie, ¿e przynios³a Ci puszkê Pepsi. Mniam... To siê nazywa motywacja do wstawania. Teraz wybór: mózg, czy ¿o³¹dek? SpaÌ, czy chlaÌ? Hmm...

*¿³opu ¿³opu*

*beeeeeek beeeeeeek*

£u, mocna. Chyba ktoœ tu kiedyœ dorzuci³ trochê tlenu, bo mocno wstrz¹œniêta jest. Przynajmniej do takiego wniosku doszed³eœ, bo bekanie s³ychaÌ by³o najprawdopodobniej w Shinnoh. Dobra, czas ruszyÌ ten leniwy organizm, bo przeœpisz ca³y dzieù. Pierwsze kroki - jak po pijaku. Ciekawe ile to Pepsi mia³o procentów...

Koniec. Umyte zêby, fryzura gotowa. Ciuchy za³o¿one (finalnie), pozosta³o tylko nieco siê rozruszaÌ. Z tej okazji postanowi³eœ zacz¹Ì niecodzienny maraton: z ³azienki na parter (œniadanko ^o^), a nastêpnie do swojego pokoju. Zszed³eœ wiêc na dó³, nastêpnie wy³udzi³eœ trzy pyszne kanapki. Jedna by³a z nutell¹, dwie pozosta³e z "kanapkowym" i rzodkiewk¹. Dietetyczne, smaczne i po¿ywne.

Siedzisz juÂż wygodnie na krzeÂśle obrotowym, w czternastometrowym pokoiku. Pyszne poÂżywne jedzonko, pepsi...
- James, gdzie ty jesteœ?! Czekam ju¿ piêtnaœcie minut. Chyba, ¿e nie chcesz iœÌ na ten spacer. - Rykn¹³ ktoœ sprzed domu. W tym samym momencie wyplu³eœ trochê Pepsi na monitor. Ups... - Masz piêÌ minut. Bo jak nie, to sama idê z Zigim. A szkoda, mieliœmy iœÌ z nim nad jeziorko... - Doda³a, wyraŸnie z³a. Spojrza³eœ przez okno. Ruchy... Trzeba spakowaÌ rzeczy, za³o¿yÌ buty i tym podobne sprawy. Masz jakieœ 300 sekund.

[Legends]

MiaÂżdÂżace ÂświatÂło poranka uderzyÂło w Twe biedne oczĂŞta, ktĂłre od razu zaczĂŞÂły ociekaĂŚ zmĂŞczeniem, zaspaniem i ostrym protestem. Przeciw wstawaniu o morderczej godzinie, o Ăłsmej rano. Kurka wodna, przecieÂż to jest jeszcze Âśrodek nocy... Niee, jeszcze dwie minuty. Trzy, no gĂłra godzina. Jeszcze chwilĂŞ snu o piorunujÂącopiĂŞÂściowych Remoraidach, o elfach, o atakach ruskich...

Niet. Koniec. Przysz³a Twa przyrodnia matka, brutalnie wykopsa³a Ciê z ³ó¿ka. No nie... w wakacje?! Zgroza. Jedyne pocieszenie jest takie, ¿e przynios³a Ci puszkê Pepsi. Mniam... To siê nazywa motywacja do wstawania. Teraz wybór: mózg, czy ¿o³¹dek? SpaÌ, czy chlaÌ? Hmm...

*¿³opu ¿³opu*

*beeeeeek beeeeeeek*

£u, mocna. Chyba ktoœ tu kiedyœ dorzuci³ trochê tlenu, bo mocno wstrz¹œniêta jest. Przynajmniej do takiego wniosku doszed³eœ, bo bekanie s³ychaÌ by³o najprawdopodobniej w Shinnoh. Dobra, czas ruszyÌ ten leniwy organizm, bo przeœpisz ca³y dzieù. Pierwsze kroki - jak po pijaku. Ciekawe ile to Pepsi mia³o procentów...

Koniec. Umyte zêby, fryzura gotowa. Ciuchy za³o¿one (finalnie), pozosta³o tylko nieco siê rozruszaÌ. Z tej okazji postanowi³eœ zacz¹Ì niecodzienny maraton: z ³azienki na parter (œniadanko ^o^), a nastêpnie do swojego pokoju. Zszed³eœ wiêc na dó³, nastêpnie wy³udzi³eœ trzy pyszne kanapki. Jedna by³a z nutell¹, dwie pozosta³e z "kanapkowym" i rzodkiewk¹. Dietetyczne, smaczne i po¿ywne.

Siedzisz juÂż wygodnie na krzeÂśle obrotowym, w czternastometrowym pokoiku. Pyszne poÂżywne jedzonko, pepsi...
- James, gdzie ty jesteœ?! Czekam ju¿ piêtnaœcie minut. Chyba, ¿e nie chcesz iœÌ na ten spacer. - Rykn¹³ ktoœ sprzed domu. W tym samym momencie wyplu³eœ trochê Pepsi na monitor. Ups... - Masz piêÌ minut. Bo jak nie, to sama idê z Zigim. A szkoda, mieliœmy iœÌ z nim nad jeziorko... - Doda³a, wyraŸnie z³a. Spojrza³eœ przez okno. Ruchy... Trzeba spakowaÌ rzeczy, za³o¿yÌ buty i tym podobne sprawy. Masz jakieœ 300 sekund.

DziĂŞki za poprawienie humoru.
_________________________________________________________________
- Fag! - krzyczê szeptem - To Lydia! Lepszego momentu wybraÌ sobie nie mog³a... Wcinam sobie spokojnie pyszne i po¿ywne œniadanko, a tutaj... Jak grom przez ciemne niebo! Ta metafora doœÌ dobrze wyjaœnia to, jak zaczê³a siê wrzynaÌ w mój spokojny, wrêcz sielankowy poranek. Ale có¿... Kocham j¹, wiêc trzeba siê ruszyÌ w jej stronê; szkoda zmarnowaÌ tak¹ okazjê...
300 sekund, tak? 5 minut powinno mi wystarczyĂŚ. Wpycham w siebie resztki Âśniadania, poniewaÂż szkoda marnowaĂŚ jedzenie. NastĂŞpnie podnoszĂŞ mĂłj leniwy, a nawet bardzo leniwy zadek i wrzucam jakieÂś potrzebne manele do plecaka. Teraz trzeba zaÂłatwiĂŚ te sprawy, o ktĂłrych matka zawsze przypominaÂła, gdy byÂłem maÂły...
*szzzzuuuuuuuuu*
Tak, kocham dŸwiêk wody wiruj¹cej w muszli... System czysty, czas za³o¿yÌ moje kochane buciorki. Staram siê zrobiÌ to z ogromn¹ wpraw¹ i rzucaj¹c szybkie po¿egnanie w nieokreœlon¹ czêœÌ domu, opuszczam wczeœniej wymieniony budynek, aby udaÌ siê na "spotkanie z moj¹ lub¹". (Podziêkowania dla Xillora)

[Nenloth]

DziĂŞki za poprawienie humoru.
_________________________________________________________________
- Fag! - krzyczê szeptem - To Lydia! Lepszego momentu wybraÌ sobie nie mog³a... Wcinam sobie spokojnie pyszne i po¿ywne œniadanko, a tutaj... Jak grom przez ciemne niebo! Ta metafora doœÌ dobrze wyjaœnia to, jak zaczê³a siê wrzynaÌ w mój spokojny, wrêcz sielankowy poranek. Ale có¿... Kocham j¹, wiêc trzeba siê ruszyÌ w jej stronê; szkoda zmarnowaÌ tak¹ okazjê...
300 sekund, tak? 5 minut powinno mi wystarczyĂŚ. Wpycham w siebie resztki Âśniadania, poniewaÂż szkoda marnowaĂŚ jedzenie. NastĂŞpnie podnoszĂŞ mĂłj leniwy, a nawet bardzo leniwy zadek i wrzucam jakieÂś potrzebne manele do plecaka. Teraz trzeba zaÂłatwiĂŚ te sprawy, o ktĂłrych matka zawsze przypominaÂła, gdy byÂłem maÂły...
*szzzzuuuuuuuuu*
Tak, kocham dŸwiêk wody wiruj¹cej w muszli... System czysty, czas za³o¿yÌ moje kochane buciorki. Staram siê zrobiÌ to z ogromn¹ wpraw¹ i rzucaj¹c szybkie po¿egnanie w nieokreœlon¹ czêœÌ domu, opuszczam wczeœniej wymieniony budynek, aby udaÌ siê na "spotkanie z moj¹ lub¹". (Podziêkowania dla Xillora)

No tak... SzybkoœÌ - ona siê liczy priorytetowo. Pierwsza sprawa: dokonanie konsumpcji resztek z dzisiejszego œniadania. Sprawa dosyÌ prosta, bowiem zjad³eœ ostatnie pó³ kanapki z Nutell¹ doœÌ szybko. Ca³oœÌ akcji numer #1 zajê³a tak ma³o czasu, ¿e pozosta³o 235 sekund. Czas na misjê priorytetow¹, mianowicie wizytê w wybawicielu ca³odobowym zwanym te¿ jako "kibel", pozosta³o go jeszcze mniej. W sumie 160 sekund. A do tego dalej jesteœ masakrycznie œpi¹cy. Ach, to ciœnienie...

Stop klatka! Koniec marudzenia ! Musisz dzia³aÌ. Po pierwsze: klamoty. Spakowa³eœ to, co najbardziej zbêdne. W twym plecaku znalaz³y siê takie pierdo³y jak: przeterminowany karnet na basen, scyzoryk z siedmioma ostrzami, d³ugopis, o³ówek 4B, o³ówek HB i podstawka na kartki (A4 te¿ : )), czyli podstawowy zestaw rysownika. Na tego wszystkiego dwie wody mineralne, a na koniec dwie paczki ¿arcia dla Zigzagoona (na wypadek, gdyby chcia³ Ci pogoniÌ Meowtha). Za³o¿y³eœ buty (para niebieskich z czerwonym paskiem, barwy narodowe, marka: McArthur). Spojrza³eœ na zegarek. Masz 120 sekund na minusie.

No nie...
- bip*! - PomyÂślaÂłeÂś, po czym szybko wybiegÂłeÂś ze sprzĂŞtem na zewnÂątrz. Lydia... dalej czekaÂła O _ O. Ba, nawet nie byÂła zÂła.
- SpóŸni³eœ siê tylko o trzy minuty. Jak na Ciebie, to rekord. - Rzek³a, uœmiechaj¹c siê. Ziguœ mia³ nieco gorszy nastrój... WidaÌ by³o dwa uczucia: zaspanie, oraz g³ód.

* ze wzglĂŞdu na ÂśredniÂą wieku uÂżytkownika pc, autor zastÂąpiÂł wszystkie brzydkie sÂłowa bipami.

[Legends]

No tak... SzybkoœÌ - ona siê liczy priorytetowo. Pierwsza sprawa: dokonanie konsumpcji resztek z dzisiejszego œniadania. Sprawa dosyÌ prosta, bowiem zjad³eœ ostatnie pó³ kanapki z Nutell¹ doœÌ szybko. Ca³oœÌ akcji numer #1 zajê³a tak ma³o czasu, ¿e pozosta³o 235 sekund. Czas na misjê priorytetow¹, mianowicie wizytê w wybawicielu ca³odobowym zwanym te¿ jako "kibel", pozosta³o go jeszcze mniej. W sumie 160 sekund. A do tego dalej jesteœ masakrycznie œpi¹cy. Ach, to ciœnienie...

Stop klatka! Koniec marudzenia ! Musisz dzia³aÌ. Po pierwsze: klamoty. Spakowa³eœ to, co najbardziej zbêdne. W twym plecaku znalaz³y siê takie pierdo³y jak: przeterminowany karnet na basen, scyzoryk z siedmioma ostrzami, d³ugopis, o³ówek 4B, o³ówek HB i podstawka na kartki (A4 te¿ : )), czyli podstawowy zestaw rysownika. Na tego wszystkiego dwie wody mineralne, a na koniec dwie paczki ¿arcia dla Zigzagoona (na wypadek, gdyby chcia³ Ci pogoniÌ Meowtha). Za³o¿y³eœ buty (para niebieskich z czerwonym paskiem, barwy narodowe, marka: McArthur). Spojrza³eœ na zegarek. Masz 120 sekund na minusie.

No nie...
- bip*! - PomyÂślaÂłeÂś, po czym szybko wybiegÂłeÂś ze sprzĂŞtem na zewnÂątrz. Lydia... dalej czekaÂła O _ O. Ba, nawet nie byÂła zÂła.
- SpóŸni³eœ siê tylko o trzy minuty. Jak na Ciebie, to rekord. - Rzek³a, uœmiechaj¹c siê. Ziguœ mia³ nieco gorszy nastrój... WidaÌ by³o dwa uczucia: zaspanie, oraz g³ód.

* ze wzglĂŞdu na ÂśredniÂą wieku uÂżytkownika pc, autor zastÂąpiÂł wszystkie brzydkie sÂłowa bipami.

- Có¿... Chyba uda mi siê to podsumowaÌ jednym s³owem.. Chocia¿ nie wiem, czy i ono bêdzie tutaj tak bardzo adekwatne. Otó¿... Dziêkujê. W sumie, jeœli to rekord, no to mo¿e tutaj siê wpasuje... Ale w³aœciwie, to zale¿y to od poczucia humoru, które mam doœÌ specyficzne, poniewa¿ nikt go nie rozumie... - mówiê z lekko zdziwion¹ min¹.
- Ta... 3 minuty... Rekord... Jednak zamiarem by³o siê nie spóŸniÌ... Czyli ten rekord, to jakby takie Pyrrusowe zwyciêstwo... SpóŸni³em siê, ale w najkrótszym czasie w mojej 15-letniej karierze. Czy naprawdê jestem a¿ tak ¿a³osny? - rozmyœlam - Wa¿ne, ¿e siê nie wkurzy³a i dalej na mnie czeka... To chyba o czymœ œwiadczy... James, wracaj na ziemiê! Nienadinterpretujmy sytuacji...

Poniewa¿ natura cz³owieka zezwala mu na myœlenie i czynnoœci fizyczne, podczas powy¿szych kilku linijek schylam siê do Zigzagoona i g³aszczê jego zygzakowate futro. Nastêpnie, nawet jeœli zakaz padnie, siêgam do plecaka, aby nakarmiÌ tego bidaczka, co widocznie nie zd¹¿y³ siê najeœÌ z rana... Ach, to jest rzeczywiœcie przyjemne... Dobrze, ¿e siê na to zdecydowa³em...

[Nenloth]

- Có¿... Chyba uda mi siê to podsumowaÌ jednym s³owem.. Chocia¿ nie wiem, czy i ono bêdzie tutaj tak bardzo adekwatne. Otó¿... Dziêkujê. W sumie, jeœli to rekord, no to mo¿e tutaj siê wpasuje... Ale w³aœciwie, to zale¿y to od poczucia humoru, które mam doœÌ specyficzne, poniewa¿ nikt go nie rozumie... - mówiê z lekko zdziwion¹ min¹.
- Ta... 3 minuty... Rekord... Jednak zamiarem by³o siê nie spóŸniÌ... Czyli ten rekord, to jakby takie Pyrrusowe zwyciêstwo... SpóŸni³em siê, ale w najkrótszym czasie w mojej 15-letniej karierze. Czy naprawdê jestem a¿ tak ¿a³osny? - rozmyœlam - Wa¿ne, ¿e siê nie wkurzy³a i dalej na mnie czeka... To chyba o czymœ œwiadczy... James, wracaj na ziemiê! Nienadinterpretujmy sytuacji...

Poniewa¿ natura cz³owieka zezwala mu na myœlenie i czynnoœci fizyczne, podczas powy¿szych kilku linijek schylam siê do Zigzagoona i g³aszczê jego zygzakowate futro. Nastêpnie, nawet jeœli zakaz padnie, siêgam do plecaka, aby nakarmiÌ tego bidaczka, co widocznie nie zd¹¿y³ siê najeœÌ z rana... Ach, to jest rzeczywiœcie przyjemne... Dobrze, ¿e siê na to zdecydowa³em...

MyÂśli normalnÂą od pauzy, okej?

- CoÂś mĂłwiÂłeÂś? Znowu rozmyÂślasz na gÂłos myÂślÂąc, Âże nikt tego nie sÂłyszy... Szkoda. MyÂślaÂłam, Âże chociaÂż siĂŞ przywitasz... A tu nic, wchodzisz i rzucasz oschÂłe teksty. James, ja rozumiem niskie ciÂśnienie. Ale Âże aÂż tak? ; ( - OdrzekÂła Lydia, sÂłyszÂąc Twe dialogi, ktĂłre miaÂły byĂŚ monologami. Niestety, nie wyszÂło : d. Mimo wszystko, kÂątem ust siĂŞ uÂśmiechnĂŞÂła.

Czas na akcjê. Szop dalej patrzy³ na ciebie wilkiem, ale gdy zobaczy³ saszetkê "Dogfóda", zmiêk³. Stan¹³ na tylnych ³apkach, czeka³ na pokarm. Lydia jednak odtr¹ci³a go.
- Jak ju¿ dojdziemy. Najedzony nie bêdzie chcia³ iœÌ. Zawsze tak jest: najpierw prosi o ¿arcie, a potem œpi dziesiêÌ godzin. - Doda³a, poci¹gaj¹c lekko zwierzaka za smycz. Zigzagoon zez³oœci³ siê. Jego mina wobec Ciebie znowu zmieni³a siê. Tym razem patrzy z b³agaln¹ nadziej¹. Ciekawe na co.

Powoli idziecie w stronĂŞ maÂłego jeziorka. MoÂżna powiedzieĂŚ, Âże ÂślimaczyliÂście siĂŞ tempem Slugmy. ZiguÂś strasznie siĂŞ wnerwiaÂł, bo kaÂżdy krok przybliÂżaÂł go do upragnionego jedzonka. Ale droga byÂła dÂługa i krĂŞta, a przynajmniej tak siĂŞ zdawaÂła. Zaraz zaraz... Podobno w miÂłym towarzystwie czas szybciej leci, tak? WiĂŞc chyba trzeba umiliĂŚ ten czas... konwersacjÂą sÂłownÂą?

[Legends]

MyÂśli normalnÂą od pauzy, okej?

- CoÂś mĂłwiÂłeÂś? Znowu rozmyÂślasz na gÂłos myÂślÂąc, Âże nikt tego nie sÂłyszy... Szkoda. MyÂślaÂłam, Âże chociaÂż siĂŞ przywitasz... A tu nic, wchodzisz i rzucasz oschÂłe teksty. James, ja rozumiem niskie ciÂśnienie. Ale Âże aÂż tak? ; ( - OdrzekÂła Lydia, sÂłyszÂąc Twe dialogi, ktĂłre miaÂły byĂŚ monologami. Niestety, nie wyszÂło : d. Mimo wszystko, kÂątem ust siĂŞ uÂśmiechnĂŞÂła.

Czas na akcjê. Szop dalej patrzy³ na ciebie wilkiem, ale gdy zobaczy³ saszetkê "Dogfóda", zmiêk³. Stan¹³ na tylnych ³apkach, czeka³ na pokarm. Lydia jednak odtr¹ci³a go.
- Jak ju¿ dojdziemy. Najedzony nie bêdzie chcia³ iœÌ. Zawsze tak jest: najpierw prosi o ¿arcie, a potem œpi dziesiêÌ godzin. - Doda³a, poci¹gaj¹c lekko zwierzaka za smycz. Zigzagoon zez³oœci³ siê. Jego mina wobec Ciebie znowu zmieni³a siê. Tym razem patrzy z b³agaln¹ nadziej¹. Ciekawe na co.

Powoli idziecie w stronĂŞ maÂłego jeziorka. MoÂżna powiedzieĂŚ, Âże ÂślimaczyliÂście siĂŞ tempem Slugmy. ZiguÂś strasznie siĂŞ wnerwiaÂł, bo kaÂżdy krok przybliÂżaÂł go do upragnionego jedzonka. Ale droga byÂła dÂługa i krĂŞta, a przynajmniej tak siĂŞ zdawaÂła. Zaraz zaraz... Podobno w miÂłym towarzystwie czas szybciej leci, tak? WiĂŞc chyba trzeba umiliĂŚ ten czas... konwersacjÂą sÂłownÂą?

- James, jak zwykle... OPANUJ SIÊ! Zawsze tracisz g³owê przy tej dziewczynie... We¼ g³êboki oddech - biorê g³êboki oddech - I musisz zacz±æ jako¶ rozmowê. Bo jak mamy i¶æ tak w ciszy, to chyba bêdzie wygl±daæ do¶æ dziwnie.. No i mo¿e uda siê j± troszkê poznaæ, co mo¿e spowoduje posuniêcie naszych relacji... Ale ciê¿ko co¶ wymy¶liæ... Mo¿e walnê co¶ g³upiego, ¿eby zaczê³a siê ¶miaæ... Nie, to bez sensu...
- SÂłuchaj, jak ty jesteÂś w stanie przeÂżyĂŚ to ciÂśnienie... WyglÂądasz wspaniale - ZresztÂą jak zwykle - WiĂŞc jakoÂś musisz to wytrzymywaĂŚ. Jedziesz na czymÂś? OczywiÂście niczego nie sugerujĂŞ, ale Zigzagoon wyglÂąda troszkĂŞ kiepskawo, wiĂŞc mnie wziĂŞÂło, jego wziĂŞÂło, a ciebie nie.
- Piêknie... Uwielbiam moje naprawdê zrêczne zaczynanie rozmowy... Pewnie uzna, ¿e to doœÌ dziwne pytanie i zmieni temat albo przestanie siê do mnie odzywaÌ... Tak, jestem ¿a³osny...

Tak oto posuwam siê dalej w tempie ¿ó³wia/œlimaka, co w sumie jest doœÌ przyjemne... Spêdzam wiêcej czasu w dobrym towarzystwie, co mo¿e jest dobre... Niet, definitywnie dobre.

[Nenloth]

- James, jak zwykle... OPANUJ SIÊ! Zawsze tracisz g³owê przy tej dziewczynie... We¼ g³êboki oddech - biorê g³êboki oddech - I musisz zacz±æ jako¶ rozmowê. Bo jak mamy i¶æ tak w ciszy, to chyba bêdzie wygl±daæ do¶æ dziwnie.. No i mo¿e uda siê j± troszkê poznaæ, co mo¿e spowoduje posuniêcie naszych relacji... Ale ciê¿ko co¶ wymy¶liæ... Mo¿e walnê co¶ g³upiego, ¿eby zaczê³a siê ¶miaæ... Nie, to bez sensu...
- SÂłuchaj, jak ty jesteÂś w stanie przeÂżyĂŚ to ciÂśnienie... WyglÂądasz wspaniale - ZresztÂą jak zwykle - WiĂŞc jakoÂś musisz to wytrzymywaĂŚ. Jedziesz na czymÂś? OczywiÂście niczego nie sugerujĂŞ, ale Zigzagoon wyglÂąda troszkĂŞ kiepskawo, wiĂŞc mnie wziĂŞÂło, jego wziĂŞÂło, a ciebie nie.
- Piêknie... Uwielbiam moje naprawdê zrêczne zaczynanie rozmowy... Pewnie uzna, ¿e to doœÌ dziwne pytanie i zmieni temat albo przestanie siê do mnie odzywaÌ... Tak, jestem ¿a³osny...

Tak oto posuwam siê dalej w tempie ¿ó³wia/œlimaka, co w sumie jest doœÌ przyjemne... Spêdzam wiêcej czasu w dobrym towarzystwie, co mo¿e jest dobre... Niet, definitywnie dobre.

Nie obraÂź siĂŞ,jeÂśli bĂŞdzie krĂłtko i nudno : [. MuszĂŞ okieÂłznaĂŚ nowÂą klawiaturĂŞ, toteÂż nie ma ma szans na dÂługi odpis : (.

RozmyÂślajÂąc nad swojÂą durnotÂą, nieumiejĂŞtnoÂściami konwersacji z dziewczynami (a szczegĂłlnie jednÂą takÂą stojÂącÂą nieco obok), zdoÂłaÂłeÂś wykrztusiĂŚ to pytanie. PowiedziaÂłeÂś je na jednym tchu, co wyglÂądaÂło co najmniej komicznie. JednakÂże, Lydia nie byÂła zÂła. Grzecznie odpowiedziaÂła, wyraÂźnie zainteresowana tematem.
- No có¿, ja tego nie odczuwam... Rano pijê kubek gor¹cej czekolady z mlekiem, to naprawdê pomaga. Rozgrzewa, smakuje i bardzo podnosi na duchu. Mówiê powa¿nie. Dziêki za komplement. - Na te s³owa Ziguœ ponownie obliza³ siê. Wygl¹da na to, ¿e nie tylko jego w³aœcicielka jest maniaczk¹ czekolady : ).

TAAAK! Nareszcie... Wreszcie... Finalnie... W koĂącu... KoĂącem siÂł... Po dwĂłch potkniĂŞciach o kamienie, doszliÂście do jeziorka. Ale... maÂłe jakieÂś. No dobra, nie obraÂżajmy sÂłowa "jeziorko". Nazwijmy je stawem, o. A wiĂŞc, doszliÂście do stawiku. ZiguÂś od razu poleciaÂł zaÂżyĂŚ orzeÂźwiajÂącej kÂąpieli (Lydia nie trzymaÂła go mocno za smycz). WyglÂąda na to, Âże chwilowo zapomniaÂł o Âżarciu. Teraz musisz siĂŞ zdecydowaĂŚ, czy przypominaĂŚ mu o nim, czy teÂż nie. MoÂże sam siĂŞ upomni?

- ÂŁaÂł, piĂŞknie tu... Czysta woda, bez zanieczyszczeĂą... W sam raz na trening pÂływania, ale nie wziĂŞÂłam stroju kÂąpielowego. Szkoda... - MruknĂŞÂła Lydia, rozkÂładajÂąc rĂŞce, oddychaÂła czystym powietrzem. W sumie, to pasuje chwilĂŞ tu posiedzieĂŚ. - IdĂŞ poszukaĂŚ jagĂłd, moÂże znajdĂŞ tu jakieÂś rzadkie okazy. PomoÂżesz mi? - ZapytaÂła dziewczyna uÂśmiechajÂąc siĂŞ lekko widzÂąc, Âże nie masz zbyt duÂżo powaÂżnych planĂłw na nastĂŞpne 5 minut.

[Legends]

Nie obraÂź siĂŞ,jeÂśli bĂŞdzie krĂłtko i nudno : [. MuszĂŞ okieÂłznaĂŚ nowÂą klawiaturĂŞ, toteÂż nie ma ma szans na dÂługi odpis : (.

RozmyÂślajÂąc nad swojÂą durnotÂą, nieumiejĂŞtnoÂściami konwersacji z dziewczynami (a szczegĂłlnie jednÂą takÂą stojÂącÂą nieco obok), zdoÂłaÂłeÂś wykrztusiĂŚ to pytanie. PowiedziaÂłeÂś je na jednym tchu, co wyglÂądaÂło co najmniej komicznie. JednakÂże, Lydia nie byÂła zÂła. Grzecznie odpowiedziaÂła, wyraÂźnie zainteresowana tematem.
- No có¿, ja tego nie odczuwam... Rano pijê kubek gor¹cej czekolady z mlekiem, to naprawdê pomaga. Rozgrzewa, smakuje i bardzo podnosi na duchu. Mówiê powa¿nie. Dziêki za komplement. - Na te s³owa Ziguœ ponownie obliza³ siê. Wygl¹da na to, ¿e nie tylko jego w³aœcicielka jest maniaczk¹ czekolady : ).

TAAAK! Nareszcie... Wreszcie... Finalnie... W koĂącu... KoĂącem siÂł... Po dwĂłch potkniĂŞciach o kamienie, doszliÂście do jeziorka. Ale... maÂłe jakieÂś. No dobra, nie obraÂżajmy sÂłowa "jeziorko". Nazwijmy je stawem, o. A wiĂŞc, doszliÂście do stawiku. ZiguÂś od razu poleciaÂł zaÂżyĂŚ orzeÂźwiajÂącej kÂąpieli (Lydia nie trzymaÂła go mocno za smycz). WyglÂąda na to, Âże chwilowo zapomniaÂł o Âżarciu. Teraz musisz siĂŞ zdecydowaĂŚ, czy przypominaĂŚ mu o nim, czy teÂż nie. MoÂże sam siĂŞ upomni?

- ÂŁaÂł, piĂŞknie tu... Czysta woda, bez zanieczyszczeĂą... W sam raz na trening pÂływania, ale nie wziĂŞÂłam stroju kÂąpielowego. Szkoda... - MruknĂŞÂła Lydia, rozkÂładajÂąc rĂŞce, oddychaÂła czystym powietrzem. W sumie, to pasuje chwilĂŞ tu posiedzieĂŚ. - IdĂŞ poszukaĂŚ jagĂłd, moÂże znajdĂŞ tu jakieÂś rzadkie okazy. PomoÂżesz mi? - ZapytaÂła dziewczyna uÂśmiechajÂąc siĂŞ lekko widzÂąc, Âże nie masz zbyt duÂżo powaÂżnych planĂłw na nastĂŞpne 5 minut.

Wybacz, ale to wcale nie jest krĂłtko...

- Ta, fajny komplement. Tak powiedziany, Âże ciĂŞÂżko okreÂśliĂŚ to jakimkolwiek wyraÂżeniem emocji. Ale jeÂśli zadziaÂłaÂło, to baaardzo dobrze... Zdobywasz plusy u tej laski, James... A to jest waÂżne.
A jeœli chodzi o czekoladê, to muszê spróbowaÌ tego bajeru... Mo¿e siê przydaÌ. Chocia¿ w domu raczej takiego czegoœ nie mam. Tak¿e trzeba bêdzie zakupiÌ. Zabra³em jak¹œ kasê?

WiĂŞc gorÂączkowo sprawdzam czy mam w spodniach jakieÂś drobniaki, a moÂże coÂś zostaÂło w plecaku? Przy okazji otwieram butelkĂŞ wody i ciÂągnĂŞ solidny Âłyk. Ale gdzie moje maniery... ProponujĂŞ Lydii, aby obaliÂła flaszkĂŞ ze mnÂą.
- Wiesz, jeœli chodzi o szukanie jagód, to zawsze mo¿e siê przydaÌ. Kto wie, czy nie znajdziemy te¿ jakichœ Pokemonów. Dlatego przyda siê nam Zigzagoon, chocia¿... Jeœli siê bawi, to mu nie przeszkadzajmy. Wrócimy po niego póŸniej. Let's go!

[Nenloth]

Wybacz, ale to wcale nie jest krĂłtko...

- Ta, fajny komplement. Tak powiedziany, Âże ciĂŞÂżko okreÂśliĂŚ to jakimkolwiek wyraÂżeniem emocji. Ale jeÂśli zadziaÂłaÂło, to baaardzo dobrze... Zdobywasz plusy u tej laski, James... A to jest waÂżne.
A jeœli chodzi o czekoladê, to muszê spróbowaÌ tego bajeru... Mo¿e siê przydaÌ. Chocia¿ w domu raczej takiego czegoœ nie mam. Tak¿e trzeba bêdzie zakupiÌ. Zabra³em jak¹œ kasê?

WiĂŞc gorÂączkowo sprawdzam czy mam w spodniach jakieÂś drobniaki, a moÂże coÂś zostaÂło w plecaku? Przy okazji otwieram butelkĂŞ wody i ciÂągnĂŞ solidny Âłyk. Ale gdzie moje maniery... ProponujĂŞ Lydii, aby obaliÂła flaszkĂŞ ze mnÂą.
- Wiesz, jeœli chodzi o szukanie jagód, to zawsze mo¿e siê przydaÌ. Kto wie, czy nie znajdziemy te¿ jakichœ Pokemonów. Dlatego przyda siê nam Zigzagoon, chocia¿... Jeœli siê bawi, to mu nie przeszkadzajmy. Wrócimy po niego póŸniej. Let's go!

Tak mi siê wydawa³o, ciekawe ile to by zajê³o linijek na Poplu : D. Bo tu s¹ pó³ razy wiêksze.

Czekoladka... Ale za coœ trzeba j¹ mieÌ. Koniecznym bêdzie zatem zarobienie kaski... Przeszuka³eœ plecak, w którym znalaz³eœ pewn¹ kwotê. Nie dowierza³eœ ¿e jest tego a¿ tyle. Przeliczy³eœ raz, drugi i trzeci. Za ka¿dym razem kwota by³a taka sama: 12 dolców, wziête na szybkiego. Drugim celem sta³a siê prawa kieszeù. W niej znalaz³eœ... PiêÌ monet. Jedna mia³a wielkoœÌ dwóch innych, które by³y piêÌ razy mniejsze od czwartej, która by³a dwa razy wiêksza od pi¹tej, o wartoœci 5$. Przelicz sam, ile to wychodzi . Pod trzeci obstrza³ trafi³a lewa kieszeù, a w niej... Dwa banknoty! Ka¿dy z nich mia³ wartoœÌ nominaln¹... Wooha! 100$!

Ziguœ k¹tem swego szopiego ucha us³ysza³ o jagodach, ale mimo wszystko wola³ zostaÌ i bawiÌ siê. Szkoda, bo jego gatunek ma bardzo dobry wêch. No ale có¿... Musicie iœÌ zatem sami. Tak na Twój rozum, to... Taka opcja nawet bardziej Ci siê podoba. W towarzystwie Zigusia poderwanie Lydii by³oby co najmniej... awykonalne?

Nie minê³y dwa momenty (moment = 1,82 chwili), jak znaleŸliœcie siê ju¿ w krzewisto-leœnym otoczeniu. Lydia, ca³a zadowolona szuka³a owoców. Niestety, chyba nic tutaj nie znalaz³a, bo postanowi³a iœÌ dalej.
- James, dalej mo¿e byÌ niebezpiecznie. Idziesz ze mn¹ w g³¹b "lasku"? Tam na pewno znajdziemy mnóstwo jagód, pomo¿esz mi? - Dziewczyna nieœmia³o zapyta³a, na jej twarzy pojawi³o siê mieszane uczucie strachu. IœÌ, czynie? Oto jest pytanie...

[Legends]

Tak mi siê wydawa³o, ciekawe ile to by zajê³o linijek na Poplu : D. Bo tu s¹ pó³ razy wiêksze.

Czekoladka... Ale za coœ trzeba j¹ mieÌ. Koniecznym bêdzie zatem zarobienie kaski... Przeszuka³eœ plecak, w którym znalaz³eœ pewn¹ kwotê. Nie dowierza³eœ ¿e jest tego a¿ tyle. Przeliczy³eœ raz, drugi i trzeci. Za ka¿dym razem kwota by³a taka sama: 12 dolców, wziête na szybkiego. Drugim celem sta³a siê prawa kieszeù. W niej znalaz³eœ... PiêÌ monet. Jedna mia³a wielkoœÌ dwóch innych, które by³y piêÌ razy mniejsze od czwartej, która by³a dwa razy wiêksza od pi¹tej, o wartoœci 5$. Przelicz sam, ile to wychodzi . Pod trzeci obstrza³ trafi³a lewa kieszeù, a w niej... Dwa banknoty! Ka¿dy z nich mia³ wartoœÌ nominaln¹... Wooha! 100$!

Ziguœ k¹tem swego szopiego ucha us³ysza³ o jagodach, ale mimo wszystko wola³ zostaÌ i bawiÌ siê. Szkoda, bo jego gatunek ma bardzo dobry wêch. No ale có¿... Musicie iœÌ zatem sami. Tak na Twój rozum, to... Taka opcja nawet bardziej Ci siê podoba. W towarzystwie Zigusia poderwanie Lydii by³oby co najmniej... awykonalne?

Nie minê³y dwa momenty (moment = 1,82 chwili), jak znaleŸliœcie siê ju¿ w krzewisto-leœnym otoczeniu. Lydia, ca³a zadowolona szuka³a owoców. Niestety, chyba nic tutaj nie znalaz³a, bo postanowi³a iœÌ dalej.
- James, dalej mo¿e byÌ niebezpiecznie. Idziesz ze mn¹ w g³¹b "lasku"? Tam na pewno znajdziemy mnóstwo jagód, pomo¿esz mi? - Dziewczyna nieœmia³o zapyta³a, na jej twarzy pojawi³o siê mieszane uczucie strachu. IœÌ, czynie? Oto jest pytanie...

Rotfl... To tam musz¹ nieŸle cisn¹Ì...

Skrupulatnie przeliczaj¹c moneciaki i nie mog¹c dojœÌ do wniosku, jak¹ sumê one zawieraj¹, stwierdzam doœÌ szybko i nieodpowiedzialnie:
- A w sumie, to po co mi to wiedzieĂŚ? PrzecieÂż to jest zadanie kasjerki, aby przeliczaĂŚ forsĂŞ, a nie moje. Dam jej wszystkie i bĂŞdzie po sprawie. ChociaÂż nie wiem, czy te drobne bĂŞdÂą potrzebne, bo 2 stĂłweczki w kieszeni raczej wyratujÂą sytuacjĂŞ. Zaraz... PrzecieÂż nie bĂŞdĂŞ kupowaÂł czekolady za 200 dolarĂłw! Chyba stuknie na jakiÂś maluteĂąki upominek dla Lydii. Raczej nie powinna siĂŞ obraziĂŚ; dziewczyny lubiÂą takie niespodzianki... Tylko czy nie bĂŞdzie to zbyt nachalne? NiewaÂżne, i tak jej to kupiĂŞ.
Dobrze, ¿e ten bipniêty Zigzagoon nie us³ysza³ tego, ¿e wybieramy siê do lasu bez niego. I to na jagody! Jego obecnoœÌ w tak "intymnej" chwili by³aby bardzo niestosowna... Chyba by tylko przeszkadza³, chocia¿ gdyby siê na¿ar³ na samym pocz¹tku to tylko by spa³. Ale ktoœ musia³by go nieœÌ...

Tak oto rozmyœlam, czasem przerywaj¹c to uœmiechem, czasem pstrykniêciami, a czasem gestami, które same w sobie raczej nic nie znacz¹. Wiêc powinno wygl¹daÌ to doœÌ dziwnie, co nie wró¿y dobrze.

- Chcesz iœÌ dalej, w ciemny las... I mo¿e byÌ niebezpiecznie... Czy ty wiesz, komu zada³aœ to pytanie? Masz przed sob¹ cz³owieka, który opanowa³ podstawowe zdolnoœci harcerskie, wiêc taka wyprawa nie jest ¿adnym problemem. Jakby co, mam w plecaku scyzoryk, wiêc ewentualny atak jakiegoœ dzikiego zwierza nie powinien byÌ problemem.

[Nenloth]

Rotfl... To tam musz¹ nieŸle cisn¹Ì...

Skrupulatnie przeliczaj¹c moneciaki i nie mog¹c dojœÌ do wniosku, jak¹ sumê one zawieraj¹, stwierdzam doœÌ szybko i nieodpowiedzialnie:
- A w sumie, to po co mi to wiedzieĂŚ? PrzecieÂż to jest zadanie kasjerki, aby przeliczaĂŚ forsĂŞ, a nie moje. Dam jej wszystkie i bĂŞdzie po sprawie. ChociaÂż nie wiem, czy te drobne bĂŞdÂą potrzebne, bo 2 stĂłweczki w kieszeni raczej wyratujÂą sytuacjĂŞ. Zaraz... PrzecieÂż nie bĂŞdĂŞ kupowaÂł czekolady za 200 dolarĂłw! Chyba stuknie na jakiÂś maluteĂąki upominek dla Lydii. Raczej nie powinna siĂŞ obraziĂŚ; dziewczyny lubiÂą takie niespodzianki... Tylko czy nie bĂŞdzie to zbyt nachalne? NiewaÂżne, i tak jej to kupiĂŞ.
Dobrze, ¿e ten bipniêty Zigzagoon nie us³ysza³ tego, ¿e wybieramy siê do lasu bez niego. I to na jagody! Jego obecnoœÌ w tak "intymnej" chwili by³aby bardzo niestosowna... Chyba by tylko przeszkadza³, chocia¿ gdyby siê na¿ar³ na samym pocz¹tku to tylko by spa³. Ale ktoœ musia³by go nieœÌ...

Tak oto rozmyœlam, czasem przerywaj¹c to uœmiechem, czasem pstrykniêciami, a czasem gestami, które same w sobie raczej nic nie znacz¹. Wiêc powinno wygl¹daÌ to doœÌ dziwnie, co nie wró¿y dobrze.

- Chcesz iœÌ dalej, w ciemny las... I mo¿e byÌ niebezpiecznie... Czy ty wiesz, komu zada³aœ to pytanie? Masz przed sob¹ cz³owieka, który opanowa³ podstawowe zdolnoœci harcerskie, wiêc taka wyprawa nie jest ¿adnym problemem. Jakby co, mam w plecaku scyzoryk, wiêc ewentualny atak jakiegoœ dzikiego zwierza nie powinien byÌ problemem.