mi siĂŞ podoba, moÂże byĂŚ nawet fajne, ale jak na razie trochĂŞ za maÂło akcji
poĂŚwicz jeszcze nad interpunkcjÂą, bo bez nie trochĂŞ Âźle siĂŞ czyta
ale ogĂłlnie jest fajnie

[spiritomb]

mi siĂŞ podoba, moÂże byĂŚ nawet fajne, ale jak na razie trochĂŞ za maÂło akcji
poĂŚwicz jeszcze nad interpunkcjÂą, bo bez nie trochĂŞ Âźle siĂŞ czyta
ale ogĂłlnie jest fajnie

Wiem Âże to sÂłabe jest... ale muszĂŞ daĂŚ upust mojej gÂłupiej wyobraÂźni.


RozdziaÂł I

Minê³y dwa lata od przygarniêcia Ryana. Ch³opiec przechodzi³ chwile lepsze i gorsze. W bardzo krótkim czasie wyrós³ z ma³ego ch³opca w m³odzieùca, który mimo m³odego wieku zachowywa³ siê rozwa¿nie i nadzwyczaj grzecznie. Pod opiek¹ profesora wyrós³ na m¹drego ch³opca który przeœcign¹³ swoich rówieœników. Ka¿dy z nich unika³ go jak ognia, mimo to jakoœ to mu nie przeszkadza³o.
W³aœnie wraca³ z drogi pierwszej, nios¹c paczkê z Viridian City zawieraj¹c¹ nieznan¹ mu zawartoœÌ. W okolicy by³o pe³no fioletowych szczurków i ma³ych ptaków.
- Rattata i Pidgey, najczĂŞstsze pokemony mÂłodszych trenerĂłw – pomyÂślaÂł.
Lecz Ryan nie by³ ju¿ w wieku ¿eby dostaÌ na startera Rattate lub Pidgeya. Wszystkie startery od profesora zosta³y zabrane szeœÌ lat temu. Nawet startery z regionów takich jak: Johto, Hoenn i Sinnoh.
- No ale to byÂło lata temu, wtedy jeszcze istniaÂły PokeDexy. – pomyÂślaÂł na gÂłos.
Przy okazji spojrzaÂł na niebo, ktĂłre wydawaÂło mu siĂŞ mniej przyjazne niÂż zwykle… Chmury przybraÂły ciemnego koloru, a niebo zrobiÂło siĂŞ dziwnie szare. PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy napotkaÂł grupkĂŞ dzieciakĂłw.
- Tylko nie to… - pomyÂślaÂł Ryan.
- Patrzcie drewniak potrafi biegaĂŚ! – zadrwiÂł sobie jeden z grupki.
Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a. KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem…
- Nareszcie odpÂłacĂŞ siĂŞ temu gnojkowi – zdecydowaÂł.
ÂŚmiejÂąc siĂŞ diabolicznie a zarazem zbliÂżajÂąc siĂŞ coraz bliÂżej wieloletniego przeÂśladowcy. ZebraÂł w sobie ca³¹ nienawiœÌ, gniew i zÂłoœÌ do tego zÂłego osobnika pÂłci mĂŞskiej. JuÂż miaÂł go prawie na wyciÂągniĂŞcie rĂŞki gdy… Nagle usÂłyszaÂł Âże coÂś ze Âświstem przeciĂŞÂło powietrze. OdwrĂłciÂł siĂŞ szukajÂąc ÂźrĂłdÂła dÂźwiĂŞku, Âżadnego rezultatu. PoczuÂł lekkie ukÂłucie na szyi, po czym odezwaÂł siĂŞ z charakterystycznym dÂźwiĂŞkiem „Au”. Z szyi wyciÂągn¹³ ma³¹, prawie nie zauwaÂżalnÂą igieÂłkĂŞ.
- A to co to za…- urwaÂł zdanie padajÂąc na ziemiĂŞ.

[PokeSkate]

Wiem Âże to sÂłabe jest... ale muszĂŞ daĂŚ upust mojej gÂłupiej wyobraÂźni.


RozdziaÂł I

Minê³y dwa lata od przygarniêcia Ryana. Ch³opiec przechodzi³ chwile lepsze i gorsze. W bardzo krótkim czasie wyrós³ z ma³ego ch³opca w m³odzieùca, który mimo m³odego wieku zachowywa³ siê rozwa¿nie i nadzwyczaj grzecznie. Pod opiek¹ profesora wyrós³ na m¹drego ch³opca który przeœcign¹³ swoich rówieœników. Ka¿dy z nich unika³ go jak ognia, mimo to jakoœ to mu nie przeszkadza³o.
W³aœnie wraca³ z drogi pierwszej, nios¹c paczkê z Viridian City zawieraj¹c¹ nieznan¹ mu zawartoœÌ. W okolicy by³o pe³no fioletowych szczurków i ma³ych ptaków.
- Rattata i Pidgey, najczĂŞstsze pokemony mÂłodszych trenerĂłw – pomyÂślaÂł.
Lecz Ryan nie by³ ju¿ w wieku ¿eby dostaÌ na startera Rattate lub Pidgeya. Wszystkie startery od profesora zosta³y zabrane szeœÌ lat temu. Nawet startery z regionów takich jak: Johto, Hoenn i Sinnoh.
- No ale to byÂło lata temu, wtedy jeszcze istniaÂły PokeDexy. – pomyÂślaÂł na gÂłos.
Przy okazji spojrzaÂł na niebo, ktĂłre wydawaÂło mu siĂŞ mniej przyjazne niÂż zwykle… Chmury przybraÂły ciemnego koloru, a niebo zrobiÂło siĂŞ dziwnie szare. PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy napotkaÂł grupkĂŞ dzieciakĂłw.
- Tylko nie to… - pomyÂślaÂł Ryan.
- Patrzcie drewniak potrafi biegaĂŚ! – zadrwiÂł sobie jeden z grupki.
Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a. KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem…
- Nareszcie odpÂłacĂŞ siĂŞ temu gnojkowi – zdecydowaÂł.
ÂŚmiejÂąc siĂŞ diabolicznie a zarazem zbliÂżajÂąc siĂŞ coraz bliÂżej wieloletniego przeÂśladowcy. ZebraÂł w sobie ca³¹ nienawiœÌ, gniew i zÂłoœÌ do tego zÂłego osobnika pÂłci mĂŞskiej. JuÂż miaÂł go prawie na wyciÂągniĂŞcie rĂŞki gdy… Nagle usÂłyszaÂł Âże coÂś ze Âświstem przeciĂŞÂło powietrze. OdwrĂłciÂł siĂŞ szukajÂąc ÂźrĂłdÂła dÂźwiĂŞku, Âżadnego rezultatu. PoczuÂł lekkie ukÂłucie na szyi, po czym odezwaÂł siĂŞ z charakterystycznym dÂźwiĂŞkiem „Au”. Z szyi wyciÂągn¹³ ma³¹, prawie nie zauwaÂżalnÂą igieÂłkĂŞ.
- A to co to za…- urwaÂł zdanie padajÂąc na ziemiĂŞ.

Pierwszy akapit do niczego... sorry.
Zdania krĂłtkie, maÂło rozwiniĂŞte, a wspĂłlny sens tych zdaĂą siĂŞ pokrywa. MogÂłeÂś to wÂłoÂżyĂŚ w jedno zdanie i pomyÂśleĂŚ nad czymÂś innym, a tak masz tylko nabijanie iloÂści.

A teraz jedziemy uwagami w punktach i cytatach:
1. Jak rozwijasz wpis do dialogu, to nie rĂłb ENTERU, bo to jest tylko nabijanie ,,dÂługoÂści'' opowiadania.
2.

Cytat:

No ale to byÂło lata temu, wtedy jeszcze istniaÂły PokeDexy.

- Chyba: ,,Wtedy juÂż istniaÂły...''. Tak sugerujesz, Âże PokeDex'y juÂż nie istniejÂą.|
3.

Cytat:

Chmury przybraÂły ciemnego koloru a niebo zrobiÂło siĂŞ dziwnie szare

- Przed ,,a'' jest przecinek
4.

Cytat:

PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy napotkaÂł grupkĂŞ dzieciakĂłw. - Tylko nie to… - pomyÂślaÂł Ryan. - Patrzcie drewniak potrafi biegaĂŚ! – zadrwiÂł sobie jeden z grupki. Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a. KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem… - Nareszcie odpÂłacĂŞ siĂŞ temu gnojkowi – zdecydowaÂł. ÂŚmiejÂąc siĂŞ diabolicznie a zarazem zbliÂżajÂąc siĂŞ coraz bliÂżej wieloletniego przeÂśladowcy

A tutaj uwag jest duuuÂżo:
*1- PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy - To jakaÂś nazwa ulicy, czy tytuÂł nadany przez ,,bohatera''?
*2- Dziecko pociska nastolatka... o mĂłj bosze! Jakim cudem, moÂże to byĂŚ wieloletni oprawca?!
*3- Nie urywaj myÂśli w Âśrodku zdania...
,,KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem… ''
I w taki sposĂłb zepsuÂłeÂś.
5.

Cytat:

OdwrĂłciÂł siĂŞ szukajÂąc ÂźrĂłdÂła dÂźwiĂŞku, Âżadnego rezultatu

ODWRÓCI£ SIÊ, ALE NICZEGO NIE US£YSZA£! Twojego zdania nie mo¿na zrozumieæ... To tak, jakbym napisa³:
RobiÂł zupĂŞ, przesoliÂł.
A teraz:
Co przesoliÂł? Kiedy? Jak? W jakim stopniu? Gdzie?
6.

Cytat:

- A to co to za…- urwaÂł padajÂąc na ziemiĂŞ.

WOW! Urwa³! ALE URWA£! Ale co, r¹czkê od stanika? Cz³owieku! Nie ma takiego okreœlenia, które okreœla urwane zdanie. Mo¿na powiedzieÌ, ¿e chcia³ dokoùczyÌ, ale nie zd¹¿y³, bo straci³ przytomnoœÌ.



A teraz ogĂłlnie:
1. ZA SZYBKO! NADAL! Pisz, ale bardziej opisuj sytuacje, dopiski do dialogĂłw itd.
2. Wiele zdaù skoùczonych za szybko i ma³o rozwiniêtych. Móg³byœ je po³¹czyÌ np.

Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a, on za to z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej, z zamiarem dokopania.

3. Czasem uÂżywasz niepotrzebnie znakĂłw interpunkcyjnych. Np.
Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a.
Tutaj nie powinno byĂŚ przecinka.


END

[Afil]

Pierwszy akapit do niczego... sorry.
Zdania krĂłtkie, maÂło rozwiniĂŞte, a wspĂłlny sens tych zdaĂą siĂŞ pokrywa. MogÂłeÂś to wÂłoÂżyĂŚ w jedno zdanie i pomyÂśleĂŚ nad czymÂś innym, a tak masz tylko nabijanie iloÂści.

A teraz jedziemy uwagami w punktach i cytatach:
1. Jak rozwijasz wpis do dialogu, to nie rĂłb ENTERU, bo to jest tylko nabijanie ,,dÂługoÂści'' opowiadania.
2.

Cytat:

No ale to byÂło lata temu, wtedy jeszcze istniaÂły PokeDexy.

- Chyba: ,,Wtedy juÂż istniaÂły...''. Tak sugerujesz, Âże PokeDex'y juÂż nie istniejÂą.|
3.

Cytat:

Chmury przybraÂły ciemnego koloru a niebo zrobiÂło siĂŞ dziwnie szare

- Przed ,,a'' jest przecinek
4.

Cytat:

PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy napotkaÂł grupkĂŞ dzieciakĂłw. - Tylko nie to… - pomyÂślaÂł Ryan. - Patrzcie drewniak potrafi biegaĂŚ! – zadrwiÂł sobie jeden z grupki. Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a. KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem… - Nareszcie odpÂłacĂŞ siĂŞ temu gnojkowi – zdecydowaÂł. ÂŚmiejÂąc siĂŞ diabolicznie a zarazem zbliÂżajÂąc siĂŞ coraz bliÂżej wieloletniego przeÂśladowcy

A tutaj uwag jest duuuÂżo:
*1- PrzebiegajÂąc przez drogĂŞ apokalipsy - To jakaÂś nazwa ulicy, czy tytuÂł nadany przez ,,bohatera''?
*2- Dziecko pociska nastolatka... o mĂłj bosze! Jakim cudem, moÂże to byĂŚ wieloletni oprawca?!
*3- Nie urywaj myÂśli w Âśrodku zdania...
,,KtĂłry z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej z zamiarem… ''
I w taki sposĂłb zepsuÂłeÂś.
5.

Cytat:

OdwrĂłciÂł siĂŞ szukajÂąc ÂźrĂłdÂła dÂźwiĂŞku, Âżadnego rezultatu

ODWRÓCI£ SIÊ, ALE NICZEGO NIE US£YSZA£! Twojego zdania nie mo¿na zrozumieæ... To tak, jakbym napisa³:
RobiÂł zupĂŞ, przesoliÂł.
A teraz:
Co przesoliÂł? Kiedy? Jak? W jakim stopniu? Gdzie?
6.

Cytat:

- A to co to za…- urwaÂł padajÂąc na ziemiĂŞ.

WOW! Urwa³! ALE URWA£! Ale co, r¹czkê od stanika? Cz³owieku! Nie ma takiego okreœlenia, które okreœla urwane zdanie. Mo¿na powiedzieÌ, ¿e chcia³ dokoùczyÌ, ale nie zd¹¿y³, bo straci³ przytomnoœÌ.



A teraz ogĂłlnie:
1. ZA SZYBKO! NADAL! Pisz, ale bardziej opisuj sytuacje, dopiski do dialogĂłw itd.
2. Wiele zdaù skoùczonych za szybko i ma³o rozwiniêtych. Móg³byœ je po³¹czyÌ np.

Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a, on za to z kaÂżdÂą sekundÂą zbliÂżaÂł siĂŞ coraz bliÂżej, z zamiarem dokopania.

3. Czasem uÂżywasz niepotrzebnie znakĂłw interpunkcyjnych. Np.
Wszyscy ryknĂŞli Âśmiechem, patrzÂąc na biegnÂącego Ryan’a.
Tutaj nie powinno byĂŚ przecinka.


END

Afil, tam na serio nie powinno byÌ tego przecinka? To dlaczego polonistka dopisa³a mi przecinek w zdaniu "Urwa³a, bior¹c g³êboki wdech"? I samego s³owa nie skreœli³a?
Anyway... Zabieramy siê za ocenê... Nie bój siê, Skate, bez sprawdzania b³êdów (sama je robiê )
Tak jak napisa³ ju¿ Afil... Nieco za szybka akcja i ma³o rozwiniête zdania... Mój kolega robi ten sam b³¹d, ale przez to opowiadanie jest mnie ciekawe. Spróbuj pobawiÌ siê w opis sceny... Znaczy siê otoczenia, jakiego zdarzenia... A nie tak od razu walisz wszystko z mostu...
Moim zdaniem takie d³ugie zdania bardziej przykuwaj¹ uwagê, bo wtedy czytelnik siê wg³êbia i d³u¿szy rozdzia³ wychodzi... Ten przeczyta³am w nieca³¹ minutê

Amen, mojÂą opiniÂą siĂŞ nie kieruj

[Inaka]

Afil, tam na serio nie powinno byÌ tego przecinka? To dlaczego polonistka dopisa³a mi przecinek w zdaniu "Urwa³a, bior¹c g³êboki wdech"? I samego s³owa nie skreœli³a?
Anyway... Zabieramy siê za ocenê... Nie bój siê, Skate, bez sprawdzania b³êdów (sama je robiê )
Tak jak napisa³ ju¿ Afil... Nieco za szybka akcja i ma³o rozwiniête zdania... Mój kolega robi ten sam b³¹d, ale przez to opowiadanie jest mnie ciekawe. Spróbuj pobawiÌ siê w opis sceny... Znaczy siê otoczenia, jakiego zdarzenia... A nie tak od razu walisz wszystko z mostu...
Moim zdaniem takie d³ugie zdania bardziej przykuwaj¹ uwagê, bo wtedy czytelnik siê wg³êbia i d³u¿szy rozdzia³ wychodzi... Ten przeczyta³am w nieca³¹ minutê

Amen, mojÂą opiniÂą siĂŞ nie kieruj

Nie obchodzi mnie czy mam nawalone b³êdów tyle co polskich ¿o³nierzy pod Monte Cassino. Czytajcie, edit bêdzie dopiero jutro.

RozdziaÂł II

W tym samym czasie…
Cross Hill miejsce wielu manifestacji moherĂłw i ró¿nych przeciwnikĂłw homoseksualistĂłw. To na tym wzgĂłrzu odbywaÂły siĂŞ manifestacje w stylu: „Gdzie jest KrzyÂż?!” albo „Stop pedaÂłowania!”. Po dziÂś dzieĂą stoi tam opuszczony, stary i ÂśmierdzÂący stĂŞchliznÂą dom, wszelkie kolory wĂłwczas granatowego domku wyblakÂły, a Âściany pokryÂł grzyb. WÂłaÂściciel domu nie miaÂł Âżadnej rodziny, wiĂŞc nikt nie przej¹³ siedziby po nim. Nikt nie zbliÂżaÂł siĂŞ do opuszczonej posiadÂłoÂści, nawet dzieci, lecz mimo to, dzieci, jak to dzieci wymyÂśliÂły legendĂŞ o misiu grasujÂącym po domu. NiektĂłrzy sÂądzÂą Âże to jeden z Urasring’Ăłw ktĂłry jadÂł owsiankĂŞ. Ci starsi ÂśmiejÂą siĂŞ, Âże to Pedobear. Obydwie hipotezy nie zostaÂły potwierdzone.
W kierunku Cross Hill zmierzaÂła mÂłoda dziewczyna, na oko mogÂłaby mieĂŚ 16 lat. Bardzo wysoka, na oko 190 cm, wzrostu posiadaczka naturalnych, duÂżych piersi. DziĂŞki ciemnemu ubraniu, wyglÂądaÂła jeszcze lepiej. Jej dÂługie blond wÂłosy opadajÂące na czarnÂą bluzkĂŞ, te niebieskie oczy, ktĂłre wyraÂżaÂły skupienie na pewno oczarowaÂły nie jednego chÂłopaka. Na pewno nie jednemu na jej widok urwaÂł siĂŞ film. Razem z niÂą szedÂł mĂŞÂżczyzna, ok. 170 cm wzrostu, posiadaÂł charakterystyczne seledynowe wÂłosy i niebieskie okulary. WyglÂądaÂł dosyĂŚ staro, gdzieÂś okoÂło czterdziestu lub piĂŞĂŚdziesiĂŞciu lat. Jego nadzwyczaj seksowna towarzyszka, robiÂła na nim wielkie wraÂżenie.
Po piĂŞtnastu minutach…
- No i jak? Czy wszystko juÂż gotowe, Akani? – zapytaÂł zdenerwowany mĂŞÂżczyzna, gdy w koĂącu dotarli do celu.
Jak to musiaÂło boleĂŚ, gdy strzeliÂła mu w twarz za to, Âże setny raz pyta o to samo.
- To jest bonusowa zapÂłata za rozpraszanie pÂłatnego zabĂłjcy. – pomyÂślaÂła.
Raczej nic sobie z tego nie robiÂła, zwÂłaszcza, Âże jej zleceniodawca przyniĂłsÂł pieniÂądze na miejsce. Gdyby tylko ten facet zerkn¹³ na jej metrykĂŞ, a nie patrzyÂł na wyglÂąd… Lecz kto oparÂłby siĂŞ takiej piĂŞknoÂści jak ona? Tak mĂłgÂł pomyÂśleĂŚ tylko facet z fajkÂą w ustach, a dokÂładniej jej wÂłasny ojciec.
Facet z czerwonym afro i maniÂą podpalania wszystkiego co siĂŞ da. ByÂły czÂłonek elitarnej czwĂłrki, Flint. Gdy przyznaÂł siĂŞ do tego Âże jest chory psychicznie wyrzucono go, a jego stanowisko zaj¹³ ktoÂś inny, wiĂŞc kompletnie zwariowaÂł. Do³¹czyÂł do mniej znanej grupy terrorystycznej i gdzieÂś podczas jednej misji… spÂłodziÂł cĂłrkĂŞ. Po dziewiĂŞciu miesiÂącach „odebraÂł jÂą” od matki i wychowaÂł na swoje podobieĂąstwo.
- Oj cĂłreczko, cĂłreczko… - pokrĂŞciÂł gÂłowÂą niezadowolony ojczulek.
- Zabijanie klientĂłw to juÂż u ciebie tradycja co? – dodaÂł.
- Co ty tu robisz?! Ach.. zresztÂą i tak byÂś mnie znalazÂł prawda? – westchnĂŞÂła lekko wzburzona.
- I tak musiaÂłabym zrobiĂŚ to, czy chciaÂłabym tego czy nie. – dodaÂła Akani.
- Lepiej wróÌ do roboty, chyba Âże chcesz Âżeby chÂłopak ci uciekÂł. – zachĂŞcajÂąc jÂą do roboty.
Po³o¿y³a siê na brudnej ziemi, ca³ej mokrej od deszczu. Na³adowa³a snajperkê ig³ami nas¹czonymi ró¿nymi rodzajami trucizn. Spojrza³a przez celownik daj¹cy jej mo¿liwoœÌ ca³ej sytuacji. Przez drogê biegnie ch³opak, jej cel.
- Wysoki nie wiele niÂższy od niej, z lekka dÂługie wÂłosy jak na chÂłopaka. Czarna koszulka i jeansy, klasyka. – pomyÂślaÂła.
- KtĂłrej igieÂłki uÂżyjesz? – zapytaÂł z nutkÂą ironii Flint.
- MyÂślĂŞ Âże wprowadzĂŞ go w stan ÂśpiÂączki farmakologicznej na tydzieĂą lub dwa. – odpowiedziaÂła nie spuszczajÂąc oczu z celownika.
- Hmmm myÂślĂŞ Âże rozumiesz jak ten dzieciak bĂŞdzie na potrzebny? – zapytaÂł Flint.
- Taaak. Mam go… - powiedziaÂła strzelajÂąc do celu.
ÂŚWIST! IgieÂłka uderzyÂła w cel. WstaÂła i z zadowoleniem zaczĂŞÂła skÂładaĂŚ sprzĂŞt.
- JuÂż po wszystkim? Szybko siĂŞ z nim uporaÂłaÂś. – powiedziaÂł czerwono wÂłosy wywalajÂąc papierosa gdzieÂś na ziemiĂŞ.
- Lepiej siĂŞ zmywajmy zanim zrobi siĂŞ za gÂłoÂśno, dzieciaki zd¹¿yÂły zadzwoniĂŚ po pogotowie. – odpowiedziaÂła ojcu.
Tak w³aœnie zniknêli w ciemnoœciach z dalszym planem bêd¹cym tylko ma³¹ czêœci¹ wielkiej rozgrywki o losy œwiata.

[PokeSkate]

Nie obchodzi mnie czy mam nawalone b³êdów tyle co polskich ¿o³nierzy pod Monte Cassino. Czytajcie, edit bêdzie dopiero jutro.

RozdziaÂł II

W tym samym czasie…
Cross Hill miejsce wielu manifestacji moherĂłw i ró¿nych przeciwnikĂłw homoseksualistĂłw. To na tym wzgĂłrzu odbywaÂły siĂŞ manifestacje w stylu: „Gdzie jest KrzyÂż?!” albo „Stop pedaÂłowania!”. Po dziÂś dzieĂą stoi tam opuszczony, stary i ÂśmierdzÂący stĂŞchliznÂą dom, wszelkie kolory wĂłwczas granatowego domku wyblakÂły, a Âściany pokryÂł grzyb. WÂłaÂściciel domu nie miaÂł Âżadnej rodziny, wiĂŞc nikt nie przej¹³ siedziby po nim. Nikt nie zbliÂżaÂł siĂŞ do opuszczonej posiadÂłoÂści, nawet dzieci, lecz mimo to, dzieci, jak to dzieci wymyÂśliÂły legendĂŞ o misiu grasujÂącym po domu. NiektĂłrzy sÂądzÂą Âże to jeden z Urasring’Ăłw ktĂłry jadÂł owsiankĂŞ. Ci starsi ÂśmiejÂą siĂŞ, Âże to Pedobear. Obydwie hipotezy nie zostaÂły potwierdzone.
W kierunku Cross Hill zmierzaÂła mÂłoda dziewczyna, na oko mogÂłaby mieĂŚ 16 lat. Bardzo wysoka, na oko 190 cm, wzrostu posiadaczka naturalnych, duÂżych piersi. DziĂŞki ciemnemu ubraniu, wyglÂądaÂła jeszcze lepiej. Jej dÂługie blond wÂłosy opadajÂące na czarnÂą bluzkĂŞ, te niebieskie oczy, ktĂłre wyraÂżaÂły skupienie na pewno oczarowaÂły nie jednego chÂłopaka. Na pewno nie jednemu na jej widok urwaÂł siĂŞ film. Razem z niÂą szedÂł mĂŞÂżczyzna, ok. 170 cm wzrostu, posiadaÂł charakterystyczne seledynowe wÂłosy i niebieskie okulary. WyglÂądaÂł dosyĂŚ staro, gdzieÂś okoÂło czterdziestu lub piĂŞĂŚdziesiĂŞciu lat. Jego nadzwyczaj seksowna towarzyszka, robiÂła na nim wielkie wraÂżenie.
Po piĂŞtnastu minutach…
- No i jak? Czy wszystko juÂż gotowe, Akani? – zapytaÂł zdenerwowany mĂŞÂżczyzna, gdy w koĂącu dotarli do celu.
Jak to musiaÂło boleĂŚ, gdy strzeliÂła mu w twarz za to, Âże setny raz pyta o to samo.
- To jest bonusowa zapÂłata za rozpraszanie pÂłatnego zabĂłjcy. – pomyÂślaÂła.
Raczej nic sobie z tego nie robiÂła, zwÂłaszcza, Âże jej zleceniodawca przyniĂłsÂł pieniÂądze na miejsce. Gdyby tylko ten facet zerkn¹³ na jej metrykĂŞ, a nie patrzyÂł na wyglÂąd… Lecz kto oparÂłby siĂŞ takiej piĂŞknoÂści jak ona? Tak mĂłgÂł pomyÂśleĂŚ tylko facet z fajkÂą w ustach, a dokÂładniej jej wÂłasny ojciec.
Facet z czerwonym afro i maniÂą podpalania wszystkiego co siĂŞ da. ByÂły czÂłonek elitarnej czwĂłrki, Flint. Gdy przyznaÂł siĂŞ do tego Âże jest chory psychicznie wyrzucono go, a jego stanowisko zaj¹³ ktoÂś inny, wiĂŞc kompletnie zwariowaÂł. Do³¹czyÂł do mniej znanej grupy terrorystycznej i gdzieÂś podczas jednej misji… spÂłodziÂł cĂłrkĂŞ. Po dziewiĂŞciu miesiÂącach „odebraÂł jÂą” od matki i wychowaÂł na swoje podobieĂąstwo.
- Oj cĂłreczko, cĂłreczko… - pokrĂŞciÂł gÂłowÂą niezadowolony ojczulek.
- Zabijanie klientĂłw to juÂż u ciebie tradycja co? – dodaÂł.
- Co ty tu robisz?! Ach.. zresztÂą i tak byÂś mnie znalazÂł prawda? – westchnĂŞÂła lekko wzburzona.
- I tak musiaÂłabym zrobiĂŚ to, czy chciaÂłabym tego czy nie. – dodaÂła Akani.
- Lepiej wróÌ do roboty, chyba Âże chcesz Âżeby chÂłopak ci uciekÂł. – zachĂŞcajÂąc jÂą do roboty.
Po³o¿y³a siê na brudnej ziemi, ca³ej mokrej od deszczu. Na³adowa³a snajperkê ig³ami nas¹czonymi ró¿nymi rodzajami trucizn. Spojrza³a przez celownik daj¹cy jej mo¿liwoœÌ ca³ej sytuacji. Przez drogê biegnie ch³opak, jej cel.
- Wysoki nie wiele niÂższy od niej, z lekka dÂługie wÂłosy jak na chÂłopaka. Czarna koszulka i jeansy, klasyka. – pomyÂślaÂła.
- KtĂłrej igieÂłki uÂżyjesz? – zapytaÂł z nutkÂą ironii Flint.
- MyÂślĂŞ Âże wprowadzĂŞ go w stan ÂśpiÂączki farmakologicznej na tydzieĂą lub dwa. – odpowiedziaÂła nie spuszczajÂąc oczu z celownika.
- Hmmm myÂślĂŞ Âże rozumiesz jak ten dzieciak bĂŞdzie na potrzebny? – zapytaÂł Flint.
- Taaak. Mam go… - powiedziaÂła strzelajÂąc do celu.
ÂŚWIST! IgieÂłka uderzyÂła w cel. WstaÂła i z zadowoleniem zaczĂŞÂła skÂładaĂŚ sprzĂŞt.
- JuÂż po wszystkim? Szybko siĂŞ z nim uporaÂłaÂś. – powiedziaÂł czerwono wÂłosy wywalajÂąc papierosa gdzieÂś na ziemiĂŞ.
- Lepiej siĂŞ zmywajmy zanim zrobi siĂŞ za gÂłoÂśno, dzieciaki zd¹¿yÂły zadzwoniĂŚ po pogotowie. – odpowiedziaÂła ojcu.
Tak w³aœnie zniknêli w ciemnoœciach z dalszym planem bêd¹cym tylko ma³¹ czêœci¹ wielkiej rozgrywki o losy œwiata.

MĂłwiÂłem! Nie rĂłb enterĂłw, dla sztucznego tÂłoku! Jak ciÂągniesz dialog, to nie rĂłb enteru! Jak ciÂągniesz dopisek do dialogu, teÂż nie rĂłb enteru! Tak robisz tylko sztuczny tÂłok i... zaraz sprawdzĂŞ ile z tego to sztuczny tÂłok, a ile to twoje wypociny.

Jest kilka b³êdów, pamiêtaj, ¿e nie wrzuca siê rozdzia³ów bez sprawdzania... ale nie bêdê Ci tego wypominaÌ *diaboliczny œmiech*, bo w koùcu pojmiesz.

Ty wiesz, Âże seledyn to odcieĂą zieleni, a nie czerwieni? =.=

Wiesz... wÂątpiĂŞ by ,,oprawcy'' zadzwonili po karetkĂŞ... raczej by uciekli...

Ogó³em:
S³abo, sztuczny t³ok, kilka nielubianych b³êdów, ale pisz dalej. NIE RÓB NICZEGO NA SI£Ê I £ASKÊ!

[Afil]

MĂłwiÂłem! Nie rĂłb enterĂłw, dla sztucznego tÂłoku! Jak ciÂągniesz dialog, to nie rĂłb enteru! Jak ciÂągniesz dopisek do dialogu, teÂż nie rĂłb enteru! Tak robisz tylko sztuczny tÂłok i... zaraz sprawdzĂŞ ile z tego to sztuczny tÂłok, a ile to twoje wypociny.

Jest kilka b³êdów, pamiêtaj, ¿e nie wrzuca siê rozdzia³ów bez sprawdzania... ale nie bêdê Ci tego wypominaÌ *diaboliczny œmiech*, bo w koùcu pojmiesz.

Ty wiesz, Âże seledyn to odcieĂą zieleni, a nie czerwieni? =.=

Wiesz... wÂątpiĂŞ by ,,oprawcy'' zadzwonili po karetkĂŞ... raczej by uciekli...

Ogó³em:
S³abo, sztuczny t³ok, kilka nielubianych b³êdów, ale pisz dalej. NIE RÓB NICZEGO NA SI£Ê I £ASKÊ!

[PokeSkate]

A ja myœla³em, ¿e to by³o z rêki w polik.... no có¿, nieporozumienie.

[Afil]

A ja myœla³em, ¿e to by³o z rêki w polik.... no có¿, nieporozumienie.

b³êdów jest mnóstwo, wiêc nie bêdê wypisywa³, piszê przez jedno zdanie, a konkretnie :

Cytat:

WyglÂądaÂł dosyĂŚ staro, gdzieÂś okoÂło czterdziestu lub piĂŞĂŚdziesiĂŞciu lat.

czy ty myœlisz, ¿e 40 lat to staroœÌ?
wiesz, mi siĂŞ zdaje, Âże to Âśredni wiek ;p lepiej zmieĂą na ok. 60

[I_LIKE_BREAD]

b³êdów jest mnóstwo, wiêc nie bêdê wypisywa³, piszê przez jedno zdanie, a konkretnie :

Cytat:

WyglÂądaÂł dosyĂŚ staro, gdzieÂś okoÂło czterdziestu lub piĂŞĂŚdziesiĂŞciu lat.

czy ty myœlisz, ¿e 40 lat to staroœÌ?
wiesz, mi siĂŞ zdaje, Âże to Âśredni wiek ;p lepiej zmieĂą na ok. 60

Oh crap. Stary, nie spodziewa³em siê, ¿e ci to tak fajnie wyjdzie. Czekamy na dalsz¹ twórczoœÌ.

A tak BTW, skÂąd ja mogÂłem mieĂŚ przeczucie, Âże wepchniesz tam kobietĂŞ ozdobionÂą hojnie przez naturĂŞ, huh?

[Poxer]

Oh crap. Stary, nie spodziewa³em siê, ¿e ci to tak fajnie wyjdzie. Czekamy na dalsz¹ twórczoœÌ.

A tak BTW, skÂąd ja mogÂłem mieĂŚ przeczucie, Âże wepchniesz tam kobietĂŞ ozdobionÂą hojnie przez naturĂŞ, huh?