*jebut*
*jebut*
KurczĂŞ. Masakra. Ledwo. Ledwo przeczytaÂłam.
Okej. Powiem tyle. Taka iloœÌ dialogu zniechêci³a mnie do g³êbszego zag³êbienia siê w lekturze twych wypocin. Amen.

[Inaka]

*jebut*
*jebut*
KurczĂŞ. Masakra. Ledwo. Ledwo przeczytaÂłam.
Okej. Powiem tyle. Taka iloœÌ dialogu zniechêci³a mnie do g³êbszego zag³êbienia siê w lekturze twych wypocin. Amen.

RozdziaÂł V

Podczas gdy mu uciekaliÂśmy z Âżyciem, w bazie PPD, Nero przeszedÂł operacjĂŞ wszczepiania implantĂłw.
Przeniesiono go do skrzydÂła szpitalnego. Gdy siĂŞ obudziÂł, zobaczyÂł Mars czekajÂącÂą aÂż siĂŞ ocknie.
ChÂłopak leniwie otworzyÂł oczy.
-Jak siĂŞ czujesz? – SpytaÂła rudowÂłosa patrzÂąc na niego.
-SÂłabo, ale to fantastyczne uczucie mĂłc znĂłw mieĂŚ czucie w nogach. – OdpowiedziaÂł cicho.
SpoglÂądajÂąc na przykryte przez koc stop, z radoÂściÂą powoli kiwaÂł palcami u stĂłp.
-A, co z Powerem i resztÂą? Jak im idzie? –
Mars siĂŞ wzdrygnĂŞÂła, po czym wstaÂła i stanĂŞÂła plecami do niego.
-MajÂą kÂłopoty. Plan siĂŞ powiĂłdÂł, przejĂŞli Melody, ale….nie mogÂą dotrzeĂŚ do punktu zbioru. Co chwila ktoÂś ich atakuje – odpowiedziaÂła twardo, prĂłbujÂąc powstrzymaĂŚ Âłzy – Dlatego ruszam za nimi. Sami sobie nie dadzÂą rady. Jest tam, co prawda Yellow, ale… nie bĂŞdĂŞ staĂŚ bezczynnie. – DodaÂła podchodzÂąc do drzwi – Nero, nie powiesz nikomu, prawda?
-OczywiÂście. –
Po tych sÂłowach rudowÂłosa wyszÂła z pokoju. Nero wpatrujÂąc siĂŞ w nie jeszcze przez chwilĂŞ, zerwaÂł siĂŞ na rĂłwne nogi i wypuÂściÂł Golducka ze swojego pokeballa.
-Golduck, wracamy do gry…


My w tym czasie uciekaliÂśmy od kolejnych napastnikĂłw. Grupka DragoniteĂłw nieustanie atakowaÂła nas Hiperpomieniami.
Po wbiegniĂŞciu do bardziej zaroÂśniĂŞtej czĂŞÂści Lasu Eterna, zgubiliÂśmy ich. Liczne siniaki i rany bolaÂły i rozpalaÂły moje ciaÂło.
-Power, musimy jak najszybciej stÂąd uciekaĂŚ pĂłki Melody siĂŞ nie obudziÂła. – ZaczĂŞÂła Yellow – JeÂśli dalej nam tak bĂŞdzie szÂło, powystrzelajÂą nas jak kaczki.
-Nie, oni nie prĂłbujÂą nas powstrzymaĂŚ od powrotu. Oni siĂŞ z nami bawiÂą.
-BawiÂą? – SpytaÂła Elise – Ale jak to?
-ZdziesiÂątkowali nas. Solo zostaÂł w tyle, tak samo May. ChcÂą nas rozdzieliĂŚ, by nas Âłatwiej pokonaĂŚ.

Gdy tylko skoùczy³em to zdanie, zatrzês³a siê ziemia. Lucario instynktownie zacz¹³ wyszukiwaÌ niebezpieczeùstwa. Coœ jednak by³o nie tak, bo Lucario sam wróci³ do swojego pokeballa.
- O co tu chodzi?
TrzĂŞsienie ustaÂło. PopatrzyliÂśmy po sobie. Brudni, wykoĂączeni, rani. Tacy byliÂśmy w tej chwili.

-Uciekajmy, pĂłki nikt nas nie wyÂłapaÂł. – RzuciÂłem szybko i zacz¹³em biec.
Po trzech krokach, wylÂądowaÂła przed nami ogromna, wysoka na jakieÂś 2m, niebieska Âżaba z jednym z tych goÂści w kapturze.
-Oddajcie jÂą po dobroci. – ZaczĂŞÂła zakapturzona postaĂŚ.
-Chyba Âśnisz! – SyknĂŞÂła Elise wyrzucajÂąc swojego pokeballa w gĂłrĂŞ. – Latias, Sandstorm!
Z Balla wyskoczyÂła czerwona Latii i uÂżywajÂąc telekinezy, w Âśrodku lasu wywoÂłaÂła burzĂŞ piaskowÂą. Wszystko zniknĂŞÂło, nie mogliÂśmy dostrzec napastnika, widzieliÂśmy tylko siebie nawzajem.

-Uciekajcie, zatrzymam goÂścia! – KrzyknĂŞÂła do mnie Elise.
-ZwariowaÂłaÂś? Nie zostawiĂŞ ciĂŞ! – OdpowiedziaÂłem.
-PosÂłuchaj, kocham ciĂŞ i jeÂśli kochasz Melody i mnie, wiesz, Âże musisz daĂŚ nogĂŞ. Tylko w ten sposĂłb wszyscy bĂŞdÂą zadowoleni. Pozatym… nie jestem juÂż ma³¹ dziewczynkÂą z domu dziecka. Teraz, jestem funkcjonariuszkÂą PPD. Dam sobie radĂŞ.
W³aœnie w tej chwili, zobaczy³em w Elise prawdziw¹, doros³¹ kobietê.
-IdŸ, widocznoœÌ siê zwiêksza!
-Racja.

Da³em szybko nura w krzaki, po czym pobieg³em przed siebie. Z Yellow dotrzymuj¹c¹ mi kroki i Melody niesion¹ na rêkach. Spojrza³em wstecz. Pomimo i¿ Elise jest ju¿ doros³a, zobaczy³em ma³¹ dziewczynkê, która mia³a uplecione br¹zowe warkocze w b³êkitnej pi¿amie w ¿ó³te okrêgi, trzymaj¹c¹ pluszowego Buneray, która krzyczy na mnie za jak¹œ g³upotê. £za sp³ynê³a po moim policzku, lecz nie mog³em siê zatrzymaÌ. Za du¿o zale¿a³o od tego, co siê teraz stanie. Solo, May, Elise. Oni wszyscy siê poœwiêcili i pozwolili mi ruszyÌ w pogoni za mi³oœci¹. Obiecujê, ¿e wam tego nie zapomnê.
-------------------------------------
No, czekam na krytykĂŞ....

[DominLoL]

RozdziaÂł V

Podczas gdy mu uciekaliÂśmy z Âżyciem, w bazie PPD, Nero przeszedÂł operacjĂŞ wszczepiania implantĂłw.
Przeniesiono go do skrzydÂła szpitalnego. Gdy siĂŞ obudziÂł, zobaczyÂł Mars czekajÂącÂą aÂż siĂŞ ocknie.
ChÂłopak leniwie otworzyÂł oczy.
-Jak siĂŞ czujesz? – SpytaÂła rudowÂłosa patrzÂąc na niego.
-SÂłabo, ale to fantastyczne uczucie mĂłc znĂłw mieĂŚ czucie w nogach. – OdpowiedziaÂł cicho.
SpoglÂądajÂąc na przykryte przez koc stop, z radoÂściÂą powoli kiwaÂł palcami u stĂłp.
-A, co z Powerem i resztÂą? Jak im idzie? –
Mars siĂŞ wzdrygnĂŞÂła, po czym wstaÂła i stanĂŞÂła plecami do niego.
-MajÂą kÂłopoty. Plan siĂŞ powiĂłdÂł, przejĂŞli Melody, ale….nie mogÂą dotrzeĂŚ do punktu zbioru. Co chwila ktoÂś ich atakuje – odpowiedziaÂła twardo, prĂłbujÂąc powstrzymaĂŚ Âłzy – Dlatego ruszam za nimi. Sami sobie nie dadzÂą rady. Jest tam, co prawda Yellow, ale… nie bĂŞdĂŞ staĂŚ bezczynnie. – DodaÂła podchodzÂąc do drzwi – Nero, nie powiesz nikomu, prawda?
-OczywiÂście. –
Po tych sÂłowach rudowÂłosa wyszÂła z pokoju. Nero wpatrujÂąc siĂŞ w nie jeszcze przez chwilĂŞ, zerwaÂł siĂŞ na rĂłwne nogi i wypuÂściÂł Golducka ze swojego pokeballa.
-Golduck, wracamy do gry…


My w tym czasie uciekaliÂśmy od kolejnych napastnikĂłw. Grupka DragoniteĂłw nieustanie atakowaÂła nas Hiperpomieniami.
Po wbiegniĂŞciu do bardziej zaroÂśniĂŞtej czĂŞÂści Lasu Eterna, zgubiliÂśmy ich. Liczne siniaki i rany bolaÂły i rozpalaÂły moje ciaÂło.
-Power, musimy jak najszybciej stÂąd uciekaĂŚ pĂłki Melody siĂŞ nie obudziÂła. – ZaczĂŞÂła Yellow – JeÂśli dalej nam tak bĂŞdzie szÂło, powystrzelajÂą nas jak kaczki.
-Nie, oni nie prĂłbujÂą nas powstrzymaĂŚ od powrotu. Oni siĂŞ z nami bawiÂą.
-BawiÂą? – SpytaÂła Elise – Ale jak to?
-ZdziesiÂątkowali nas. Solo zostaÂł w tyle, tak samo May. ChcÂą nas rozdzieliĂŚ, by nas Âłatwiej pokonaĂŚ.

Gdy tylko skoùczy³em to zdanie, zatrzês³a siê ziemia. Lucario instynktownie zacz¹³ wyszukiwaÌ niebezpieczeùstwa. Coœ jednak by³o nie tak, bo Lucario sam wróci³ do swojego pokeballa.
- O co tu chodzi?
TrzĂŞsienie ustaÂło. PopatrzyliÂśmy po sobie. Brudni, wykoĂączeni, rani. Tacy byliÂśmy w tej chwili.

-Uciekajmy, pĂłki nikt nas nie wyÂłapaÂł. – RzuciÂłem szybko i zacz¹³em biec.
Po trzech krokach, wylÂądowaÂła przed nami ogromna, wysoka na jakieÂś 2m, niebieska Âżaba z jednym z tych goÂści w kapturze.
-Oddajcie jÂą po dobroci. – ZaczĂŞÂła zakapturzona postaĂŚ.
-Chyba Âśnisz! – SyknĂŞÂła Elise wyrzucajÂąc swojego pokeballa w gĂłrĂŞ. – Latias, Sandstorm!
Z Balla wyskoczyÂła czerwona Latii i uÂżywajÂąc telekinezy, w Âśrodku lasu wywoÂłaÂła burzĂŞ piaskowÂą. Wszystko zniknĂŞÂło, nie mogliÂśmy dostrzec napastnika, widzieliÂśmy tylko siebie nawzajem.

-Uciekajcie, zatrzymam goÂścia! – KrzyknĂŞÂła do mnie Elise.
-ZwariowaÂłaÂś? Nie zostawiĂŞ ciĂŞ! – OdpowiedziaÂłem.
-PosÂłuchaj, kocham ciĂŞ i jeÂśli kochasz Melody i mnie, wiesz, Âże musisz daĂŚ nogĂŞ. Tylko w ten sposĂłb wszyscy bĂŞdÂą zadowoleni. Pozatym… nie jestem juÂż ma³¹ dziewczynkÂą z domu dziecka. Teraz, jestem funkcjonariuszkÂą PPD. Dam sobie radĂŞ.
W³aœnie w tej chwili, zobaczy³em w Elise prawdziw¹, doros³¹ kobietê.
-IdŸ, widocznoœÌ siê zwiêksza!
-Racja.

Da³em szybko nura w krzaki, po czym pobieg³em przed siebie. Z Yellow dotrzymuj¹c¹ mi kroki i Melody niesion¹ na rêkach. Spojrza³em wstecz. Pomimo i¿ Elise jest ju¿ doros³a, zobaczy³em ma³¹ dziewczynkê, która mia³a uplecione br¹zowe warkocze w b³êkitnej pi¿amie w ¿ó³te okrêgi, trzymaj¹c¹ pluszowego Buneray, która krzyczy na mnie za jak¹œ g³upotê. £za sp³ynê³a po moim policzku, lecz nie mog³em siê zatrzymaÌ. Za du¿o zale¿a³o od tego, co siê teraz stanie. Solo, May, Elise. Oni wszyscy siê poœwiêcili i pozwolili mi ruszyÌ w pogoni za mi³oœci¹. Obiecujê, ¿e wam tego nie zapomnê.
-------------------------------------
No, czekam na krytykĂŞ....

KrĂłciutko T.T To po pierwsze. A teraz fabuÂła.
Hm, a wiĂŞc biedak w koĂącu zdrowy i moÂże chodziĂŚ? Szczerze mĂłwiÂąc... No, nie wiem, co do tego napisaĂŚ, moim zdaniem mĂłgÂłby tak jeszcze ze dwa tomy byĂŚ sparaliÂżowany, ale wnioskujĂŞ, Âże masz w tym jakiÂś cel... CzyÂżby Nero miaÂł wesprzeĂŚ druÂżynĂŞ Nexusa w odbiciu Melody?
Zachowanie Mars byÂło do przewidzenia. Mam nadziejĂŞ, Âże tym razem zwyczajnie nie zwiaÂła, tylko coÂś zrobi...
Jedno pytanie... Ona... Nie zginie?
OgĂłlnie... Lekko ponuro... Oni przeÂżyli, czy okaÂże siĂŞ to w nastĂŞpnym rozdziale?
Dobra, oceny nie wystawiê, bo jest lekko za krótko i trochê b³êdów.

[Inaka]

KrĂłciutko T.T To po pierwsze. A teraz fabuÂła.
Hm, a wiĂŞc biedak w koĂącu zdrowy i moÂże chodziĂŚ? Szczerze mĂłwiÂąc... No, nie wiem, co do tego napisaĂŚ, moim zdaniem mĂłgÂłby tak jeszcze ze dwa tomy byĂŚ sparaliÂżowany, ale wnioskujĂŞ, Âże masz w tym jakiÂś cel... CzyÂżby Nero miaÂł wesprzeĂŚ druÂżynĂŞ Nexusa w odbiciu Melody?
Zachowanie Mars byÂło do przewidzenia. Mam nadziejĂŞ, Âże tym razem zwyczajnie nie zwiaÂła, tylko coÂś zrobi...
Jedno pytanie... Ona... Nie zginie?
OgĂłlnie... Lekko ponuro... Oni przeÂżyli, czy okaÂże siĂŞ to w nastĂŞpnym rozdziale?
Dobra, oceny nie wystawiê, bo jest lekko za krótko i trochê b³êdów.

RozdziaÂł VI

BiegliÂśmy przez las, wycieĂączeni, zmĂŞczeni, brudni. Yellow biegÂła z przodu, ja zaÂś trzymaÂłem siĂŞ lekko za niÂą, niosÂąc Melody na rĂŞkach.
-Power, mamy ogon. – PowiedziaÂła Yellow. – KtoÂś za nami leci.
-To, co robimy?
-Jest nas za maÂło by siĂŞ rozproszyĂŚ. Poza tym, minĂŞÂło jakieÂś 20 min, wiĂŞc Âśrodki nasenne przestajÂą powoli dziaÂłaĂŚ. Musimy dotrzeĂŚ do gĂŞÂściej zaroÂśniĂŞtej czĂŞÂści lasu.
SkrĂŞcamy w prawo. Melody zaczyna cicho i powoli jĂŞczeĂŚ. Wybudza siĂŞ. Nie jest dobrze. Z tyÂłu dobiega mnie jakiÂś haÂłas.
JakiÂś pokemon biegnie za nami z zamiarem zabicia. ZbliÂża siĂŞ, jest podobny do Taurosa.
Jest juÂż kilka krokĂłw za nami, robiĂŞ skok w bok. Pokemon z Âłoskotem uderza w drzewa przed sobÂą, niszczÂąc je.
PrzyglÂądam mu siĂŞ bliÂżej. Jest podobny do Taurosa, ale bardziej owÂłosiony, ma wiĂŞksze rogi i brak 3 ogonĂłw. Raz jeszcze, z nieba spada trzygÂłowy Hydreigon. A na nim zupeÂłnie inna postaĂŚ. MĂŞÂżczyzna staÂł dostojnie, ubrany w stare, czarno-biaÂłe szaty ze zÂłotymi zdobieniami. Zielone, ulizane do tyÂłu wÂłosy i ochraniacz na lewe oko.
-Jam jest Ghetsis. Honorowy i zasÂłuÂżony czÂłonek Team Plasma. Ty musisz byĂŚ Power Rivals.

Drugi Ghetsis? O co tu chodzi.
-Tak, skÂąd o mnie wiesz?
-Mamy swoje ÂźrĂłdÂła informacji. Oddaj tÂą dziewczynĂŞ po dobroci, a wyjdziesz z naszego spotkania bez szwanku.
-DziĂŞki, ale juÂż raz siĂŞ spotkaliÂśmy, i twĂłj Hydreigon nieÂźle nas poturbowaÂł.
-NaprawdĂŞ? SpotkaliÂśmy siĂŞ? A jak wyglÂądaÂłem?
-WÂłosy miaÂłeÂś takie same, ale miaÂłeÂś czapkĂŞ i wglÂądaÂłeÂś bardziej jak chÂłopak.
-Och, to pewnie byÂł panicz N. Co on takiego wyrabia. – Rzekn¹³ Ghetsis krĂŞcÂąc gÂłowÂą.
Panicz N? Co tu siĂŞ dzieje?
-No có¿, skoro nie masz zamiaru mi jej oddaĂŚ….
Znik¹d pojawi³ siê Zoroark, który odepchn¹³ mnie, chwyci³ Melody i pogna³ gdzieœ w las.
-To twĂłj? – SpytaÂła Yellow
-Nie. – OdpowiedziaÂłem z goryczÂą wstajÂąc. -ÂŻarty na bok. Floatzel!

WyrzuciÂłem w gĂłrĂŞ niebieskiego pokeballa, z ktĂłrego pojawiÂł siĂŞ Floatzel.
-Floatzel? Ale skÂąd?... – ZaczĂŞÂła Yellow.
-Wszystkie poki trenowaÂłem od ich pierwszych stadium, po prostu niektĂłre przesÂłaÂłem z Twinleaf. – OdpowiedziaÂłem. – Floaztel! Surf!
Floatzel przywoÂłaÂł z podziemi ogromnÂą falĂŞ wodnÂą.
-Power, nie traĂŚ czasu, ruszaj za niÂą! – RzuciÂła szybko Giratina.
-Wiem, ale mam dziwne przeczucie, Âże prĂłcz nas jest tu ktoÂś jeszcze.
Fala przeniknĂŞÂła Hydreigon ’a.

-¯a³osne, Hydreigon, poka¿my im prawdziw¹ si³ê tego ataku. Surf!
Z pod ziemi pojawiÂła siĂŞ wiĂŞksza wodna Âściana, ktĂłra pomknĂŞÂła w naszÂą stronĂŞ.
-Leaf Storm!
W ÂścianĂŞ wodnÂą uderzyÂła burza liÂści, ktĂłra podzieliÂł jÂą na setki maÂłych kawaÂłeczkĂłw. Przed nami stanĂŞÂła dostojnie Roserade, a po chwili, pojawiÂł siĂŞ chÂłopak w mundurze PPD. Opalony, z biaÂłymi wÂłosami i w okularach. StaÂł do nas plecami, ale jego widok napeÂłniÂł, choĂŚ na chwilĂŞ, moje serce czymÂś ciepÂłym.
-Panie i panowie, Nero Blacksmith wraca do gry!

[DominLoL]

RozdziaÂł VI

BiegliÂśmy przez las, wycieĂączeni, zmĂŞczeni, brudni. Yellow biegÂła z przodu, ja zaÂś trzymaÂłem siĂŞ lekko za niÂą, niosÂąc Melody na rĂŞkach.
-Power, mamy ogon. – PowiedziaÂła Yellow. – KtoÂś za nami leci.
-To, co robimy?
-Jest nas za maÂło by siĂŞ rozproszyĂŚ. Poza tym, minĂŞÂło jakieÂś 20 min, wiĂŞc Âśrodki nasenne przestajÂą powoli dziaÂłaĂŚ. Musimy dotrzeĂŚ do gĂŞÂściej zaroÂśniĂŞtej czĂŞÂści lasu.
SkrĂŞcamy w prawo. Melody zaczyna cicho i powoli jĂŞczeĂŚ. Wybudza siĂŞ. Nie jest dobrze. Z tyÂłu dobiega mnie jakiÂś haÂłas.
JakiÂś pokemon biegnie za nami z zamiarem zabicia. ZbliÂża siĂŞ, jest podobny do Taurosa.
Jest juÂż kilka krokĂłw za nami, robiĂŞ skok w bok. Pokemon z Âłoskotem uderza w drzewa przed sobÂą, niszczÂąc je.
PrzyglÂądam mu siĂŞ bliÂżej. Jest podobny do Taurosa, ale bardziej owÂłosiony, ma wiĂŞksze rogi i brak 3 ogonĂłw. Raz jeszcze, z nieba spada trzygÂłowy Hydreigon. A na nim zupeÂłnie inna postaĂŚ. MĂŞÂżczyzna staÂł dostojnie, ubrany w stare, czarno-biaÂłe szaty ze zÂłotymi zdobieniami. Zielone, ulizane do tyÂłu wÂłosy i ochraniacz na lewe oko.
-Jam jest Ghetsis. Honorowy i zasÂłuÂżony czÂłonek Team Plasma. Ty musisz byĂŚ Power Rivals.

Drugi Ghetsis? O co tu chodzi.
-Tak, skÂąd o mnie wiesz?
-Mamy swoje ÂźrĂłdÂła informacji. Oddaj tÂą dziewczynĂŞ po dobroci, a wyjdziesz z naszego spotkania bez szwanku.
-DziĂŞki, ale juÂż raz siĂŞ spotkaliÂśmy, i twĂłj Hydreigon nieÂźle nas poturbowaÂł.
-NaprawdĂŞ? SpotkaliÂśmy siĂŞ? A jak wyglÂądaÂłem?
-WÂłosy miaÂłeÂś takie same, ale miaÂłeÂś czapkĂŞ i wglÂądaÂłeÂś bardziej jak chÂłopak.
-Och, to pewnie byÂł panicz N. Co on takiego wyrabia. – Rzekn¹³ Ghetsis krĂŞcÂąc gÂłowÂą.
Panicz N? Co tu siĂŞ dzieje?
-No có¿, skoro nie masz zamiaru mi jej oddaĂŚ….
Znik¹d pojawi³ siê Zoroark, który odepchn¹³ mnie, chwyci³ Melody i pogna³ gdzieœ w las.
-To twĂłj? – SpytaÂła Yellow
-Nie. – OdpowiedziaÂłem z goryczÂą wstajÂąc. -ÂŻarty na bok. Floatzel!

WyrzuciÂłem w gĂłrĂŞ niebieskiego pokeballa, z ktĂłrego pojawiÂł siĂŞ Floatzel.
-Floatzel? Ale skÂąd?... – ZaczĂŞÂła Yellow.
-Wszystkie poki trenowaÂłem od ich pierwszych stadium, po prostu niektĂłre przesÂłaÂłem z Twinleaf. – OdpowiedziaÂłem. – Floaztel! Surf!
Floatzel przywoÂłaÂł z podziemi ogromnÂą falĂŞ wodnÂą.
-Power, nie traĂŚ czasu, ruszaj za niÂą! – RzuciÂła szybko Giratina.
-Wiem, ale mam dziwne przeczucie, Âże prĂłcz nas jest tu ktoÂś jeszcze.
Fala przeniknĂŞÂła Hydreigon ’a.

-¯a³osne, Hydreigon, poka¿my im prawdziw¹ si³ê tego ataku. Surf!
Z pod ziemi pojawiÂła siĂŞ wiĂŞksza wodna Âściana, ktĂłra pomknĂŞÂła w naszÂą stronĂŞ.
-Leaf Storm!
W ÂścianĂŞ wodnÂą uderzyÂła burza liÂści, ktĂłra podzieliÂł jÂą na setki maÂłych kawaÂłeczkĂłw. Przed nami stanĂŞÂła dostojnie Roserade, a po chwili, pojawiÂł siĂŞ chÂłopak w mundurze PPD. Opalony, z biaÂłymi wÂłosami i w okularach. StaÂł do nas plecami, ale jego widok napeÂłniÂł, choĂŚ na chwilĂŞ, moje serce czymÂś ciepÂłym.
-Panie i panowie, Nero Blacksmith wraca do gry!

Yay, Nero is baack!

9/10

[Poxer]

Yay, Nero is baack!

9/10

RozdziaÂł VII

Opalony, z biaÂłymi wÂłosami i w okularach. StaÂł do nas plecami, ale jego widok napeÂłniÂł, choĂŚ na chwilĂŞ, moje serce czymÂś ciepÂłym.
-Panie i panowie, Nero Blacksmith wraca do gry!
-Grr… Hydreigon, jeszcze raz, Surf!
-WidaĂŚ niczego siĂŞ nie nauczyÂłeÂś, Roserade! Magical Leaf!
TrĂłjgÂłowy smok raz jeszcze przywoÂłaÂł mosiĂŞÂżnÂą falĂŞ wodnÂą, w tym samym momencie z traw uniosÂły siĂŞ w gĂłrĂŞ liÂście, i migoczÂąc, wystrzeliÂły one w kierunku Hydreigon’a, rozbijajÂąc falĂŞ wodnÂą.
-Nero?! – PowtĂłrzyÂłem niedowierzanie - Ale…jak?
-Operacja siĂŞ powiodÂła – odpowiedziaÂł spoglÂądajÂąc przez ramiĂŞ – Nigdy nie czuÂłem siĂŞ lepiej, co prawda, mam jeszcze lekkie nudnoÂści, ale ciaÂło musi siĂŞ przyzwyczaiĂŚ do implantĂłw.
-Ale….czemu tu jesteÂś?
-Gdy usÂłyszaÂłem od Mars o waszych kÂłopotach, ruszyÂłem z kopyta. ÂŚladem zniszczeĂą, doszedÂłem tutaj.
Ta opowieœÌ wydawa³aby siê czyst¹ fikcj¹, gdyby nie to, ¿e Nero sta³ tutaj przed nami.
-Ghetsis, gdzie uciekÂł ten Zoroark?
-UciekÂł do swojego trenera, do naszego mistrza N’a – odpowiedziaÂł zielonowÂłosy mĂŞÂżczyzna – JeÂśli siĂŞ poÂśpieszysz, to jeszcze ich zÂłapiesz.
-Moment, coÂś tutaj nie gra – wtrÂąciÂła siĂŞ Yellow – Tak po prostu dasz nam odejœÌ?
-Normalnie, bym was pozabija³ tu i teraz, ale wiem jak to jest, kiedy œcigasz siê z czasem o mi³oœÌ. Dzisiaj bêdê ³askawy, ale odbijê to sobie innego dnia.
£askawoœÌ Ghetsisa wydawa³a siê podejrzana, ale nie mia³em czasu siê zastanawiaÌ.
-Yellow, chodÂźmy – rzuciÂłem ruszajÂąc za Ghetsisa.
Blondyna szybko za mnÂą pobiegÂła. Po kilkunastu metrach, daÂło siĂŞ sÂłyszeĂŚ potĂŞÂżny wybuch za nami, ktĂłry musiaÂł byĂŚ wynikiem zderzenia atakĂłw Nero i Ghetsisa.
-Power, jeÂśli Melody siĂŞ obudzi, na pewno bĂŞdzie prĂłbowaÂła uciec, musisz mi coÂś obiecaĂŚ, Âże nie uÂżyjesz trybu Nexusa.
Po us³yszeniu ostatnich 4 s³ów, zatrzyma³em siê. Melody Wyhamowa³a chwilê dalej ode mnie.
-Nie mogĂŞ!? Jak to?!
-ZapomniaÂłeÂś, Âże juÂż zÂłoÂżyÂłeÂś rezygnacjĂŞ!? W kaÂżdej chwili moce Nexusa mogÂą ciĂŞ opuÂściĂŚ. Pozatym, uÂżywanie ich w twoim obecnym stanie, moÂże siĂŞ powaÂżnie odbiĂŚ na twoim zdrowiu!
JuÂż chciaÂłem postawiĂŚ jaki argument, przeciwko, ale…ona miaÂła racjĂŞ.
-A teraz ruszaj siĂŞ, pĂłki jeszcze mamy szansĂŞ go zÂłapaĂŚ.
Po chwili intensywnego biegania, dostrzegÂłem w oddali czarno-czerwonÂą kitĂŞ, skaczÂącÂą po drzewach.
-WidzĂŞ go! – Krzykn¹³em, po czym przyÂśpieszyÂłem do granic moÂżliwoÂści.
Zoroark biegÂł coraz szybciej, aÂż w koĂącu siĂŞ zatrzymaÂł, zeskakujÂąc z drzewa.
StaÂł tam ten sam trener, ktĂłry zaatakowaÂł nas w powietrzu. PoÂłoÂżyÂł Melody blisko drzewa, po czym zwrĂłciÂł uwagĂŞ na mnie.
-Power, nie spodziewaÂłem siĂŞ, Âże tak szybko nas znajdziesz.
-Ty jesteÂś N, prawda? – spytaÂła Yellow – KrĂłl Team Plasma?
-KrĂłl? Có¿, to za duÂżo powiedziane, ale….powiedzmy, Âże jestem jednym z najwaÂżniejszych czÂłonkĂłw tej organizacji. – OdpowiedziaÂł rozkÂładajÂąc rĂŞce. Zoroark staÂł obok niego, z morderczym spojrzeniem wpatrywaÂł siĂŞ we mnie.
-Po, co ci Melody? To ciebie nie dotyczy!
-MoÂże i tak, ale mam tutaj w Sinnoh waÂżnÂą misjĂŞ do wykonania – zacz¹³, po czym wskazaÂł palcem na mnie - ZwiÂązanÂą z tobÂą Nexusie.
-Ze mnÂą!? JakÂą misjĂŞ?! O co Chodzi?!
-Kiedy nadejdzie czas, dowiesz siĂŞ, a teraz wybacz, ale zacznijmy walkĂŞ pokemonĂłw.
-WalkĂŞ?! A po co? Wystarczy, Âże nam jÂą oddasz i zaraz nas nie bĂŞdzie.
-O nie, moim zadaniem, jest was zatrzymaĂŚ tak dÂługo, dopĂłki ona siĂŞ nie wybudzi. Wiem o tym, Âże uÂżyliÂście na niej proszkĂłw usypiajÂących. Ale one nie podziaÂłajÂą zbyt dÂługo.
PiĂŞknie, facet wie o wszystkim, ciekawe skÂąd ma te wszystkie informacje.
-Yellow, wiem, Âże jesteÂś jego straÂżniczkÂą, dlatego nie moÂżesz braĂŚ udziaÂłu w walce, ani prĂłbowaĂŚ mi jej odebraĂŚ.
-Co?! Ale…
-Nie wtrÂącaj siĂŞ Yellow – powiedziaÂłem szorstko.
-Ale moÂżemy zakoĂączyĂŚ tÂą misjĂŞ, jeÂśli tylko od niego uciekniemy, moÂżemy…
-NIE WTRÂĄCAJ SIÊ! – RzekÂłem juÂż bardziej donoÂśnie i lekko wÂściekÂły.
N wydawaÂł siĂŞ dziwnie zadowolony. Chce kawaÂłek mnie? Dam tu taki duÂży kawaÂłek, Âże siĂŞ nim zakrztusi!
Jego Zoroark poszedÂł na pierwszy ogieĂą.
-Power, mam zÂłe przeczucia, on wie o wiele za duÂżo. – ZaczĂŞÂła Giratina
-Wiem. Ale chĂŞtnie siĂŞ dowiem, czemu tak bardzo chce ze mnÂą walczyĂŚ. – OdpowiedziaÂłem.
-Giratino, moÂżesz przestaĂŚ? – WtrÂąciÂł siĂŞ trzeci gÂłos.
Na chwilĂŞ wstrzymaÂłem oddech. Yellow teÂż jakby podskoczyÂła. To byÂł N. On…sÂłyszaÂł jak ze sobÂą rozmawialiÂśmy?
-Giratino, wiem, ¿e jesteœ jego Obroùczyni¹, ale w tej walce ma braÌ udzia³ tylko Power, musi w niej podejmowaÌ w³asne decyzje i pope³niaÌ w³asne b³êdy i siê na nich uczyÌ. Chcê mieÌ godnego przeciwnika.
-SkÂąd ty wiedziaÂłeÂś? ÂŻe z niÂą rozmawiam?
-Có¿, rozumiem pokemony, one do mnie mówi¹, a ja mogê rozmawiaÌ z nimi.
Kim jest do cholery ten facet? SkÂąd wie to wszystko?
WyrzuciÂłem w gĂłrĂŞ Pokeball z Lucario. Pokemon wyskoczyÂł z niego, i odwaÂżnie wykonaÂł kilka ciosĂłw piĂŞÂściami.
-Lucario? MyÂślisz strategicznie, przewaga typĂłw. Ale…to ci nie pomoÂże.
-Tak myÂślisz? – RzekÂłem szyderczo – Mam Zoroarka, i znam sÂłaboÂści tych pokemonĂłw. Nie dasz mi rady!
-Heh, odwaÂżny jesteÂś, ale my, w regionie Unova, walczymy….. ostrzej, niÂż wy w Sinnoh.
Jego Zoroark aÂż caÂły dygotaÂł z niecierpliwoÂści. MĂłj Lucario teÂż siĂŞ powoli denerwowaÂł, a Yellow patrzyÂła na to wszystko z lekkim strachem.
-A, wiêc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKÊ!
------------------------------------------------------------------------------------

JESZCZE JEDNO WA¯NE INFO! TOMU II PDF NIE BÊDZIE! WYDAM GO JAKO TOM II WRAZ Z TOMEM TRZECIM, TOMY S¡ ZBYT KRÓTKIE BY WYDAÆ JE JAKO OSOBNE E-BOOKI. ZOSTAN¡ WYDANE RAZEM.

RozdziaÂł VIII

-A, wiĂŞc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKE!
Zoroark N’a wystrzeliÂł w kierunku mojego Lucario, jego pazury zajĂŞÂły siĂŞ fioletowym ÂświatÂłem. Gdy tylko podbiegÂł, zacz¹Ì delikatnie i szybko wyprowadzaĂŚ ciĂŞcia, usiÂłujÂąc zraniĂŚ Lucario, lecz ten robiÂąc szybkie uniki, pozostawaÂł nieuchwytny dla swojego oponenta.
-Zoroark, Night Slash!
Lisi pokemon wzi¹³ zamach i wykona³ d³ugie, pod³u¿ne ciêcie, które odepchnê³o Lucario na kilka kroków. Musia³em szybko zastosowaÌ jak¹œ strategiê. Jego Zoroark zdaje siê trzymaÌ walkê na krótki dystans i sprowadzaÌ j¹ do walki wrêcz. Wiêc trzeba zwiêkszyÌ dystans.
-Lucario, Vacuum Wave!
PiĂŞÂści Lucario zaczĂŞÂły uderzaĂŚ w powietrze, z takÂą prĂŞdkoÂściÂą, Âże wytworzyÂły falĂŞ uderzeniowÂą, ktĂłra wyrzuciÂła Zoroarka w powietrze. Czarny lis zrĂłbiÂł obrĂłt w powietrzu, po czym wylÂądowaÂł na ziemi.
-Lucario, Dragon Pulse!
Z pyska Lucario wystrzeliÂła seriÂą krĂŞgĂłw energii, ktĂłre trafiaÂły prosto we wrogiego Zoroarka.
-Dobra robota! – krzyczaÂła z entuzjazmem Yellow.
-Heh, doœÌ szybko rozpracowaÂłeÂś mojÂą strategiĂŞ – oÂświadczyÂł chÂłodno N – Ale to nie ma znaczenia.
-Ach tak? Lucario, Aura Sphere!
Lucario zamkn¹³ pysk, po czym wyci¹gn¹³ i uniós³ przed siebie swoj¹ praw¹ d³où. Przed ni¹ zaczê³a siê kumulowaÌ niebieska kula energii, która po chwili wystrzeli³a niczym kula z pistoletu.
Zoroark zostaÂł trafiony i odrzucony w tyÂł raz jeszcze.
-Dobrze, Zoroark, Imprison!
Oczy Zoroarka zabÂłysnĂŞÂły czerwieniÂą, ÂśledzÂąc Lucario.
-Nie tak szybko, Lucario, Extremespeed!
Mój pok wszed³ na wy¿yny swoich umiejêtnoœci i zacz¹³ biec tak szybko, ¿e dla ludzkiego oka stanowi³o to jedynie rozmazan¹ plamê. Po chwili biegu, wbieg³ na przeciwnika z pe³n¹ si³¹, uderzaj¹c go ca³ym swoim cia³em! Zoroark na ostatkach si³ zd¹¿y³ ugryŸÌ Lucario tak mocno, ¿e a¿ zaskowycza³ z bólu, po czym lis pad³ wycieùczony na ziemiê. Lis w mgnieniu poka zmieni³ siê w czerwony promieù, który wróci³ do Pokeballa.
-Jeden zero dla ciebie, co?
Coœ mi nie pasowa³o. N by³ zbyt pewny siebie, jakby mia³ jakiœ dobry plan. Zielonow³osy trener schowa³ pokeball z Zoroarkiem do kieszeni, po czym wyj¹³ innego i wyrzuci³ go w powietrze. Kula siê otworzy³a i wystrzeli³ z niej promieù jasnego œwiat³a. Promieù uformowa³ niebieskiego, stoj¹cego na tylnych ³apach ¿ó³wia w czarnej skorupie. By³ to kolejny pokemon, którego nie zna³em.
-Poznaj CorracostĂŞ – rzuciÂł z zadowoleniem.
Te nowe pokemony przysparzaÂły mi sporo kÂłopotĂłw. Nie wiedziaÂłem, jakimi sÂą typami, jakie majÂą sÂłaboÂści i jakie znajÂą ataki.
-Corracosta, Ancientpower!
GÂłazy i kamienie uniosÂły siĂŞ w gĂłrĂŞ, po czym wystrzeliÂły w kierunku Lucario.
Ancientpower? Wiêc musi to byÌ pokemon kamienny. Ataki walcz¹ce zadzia³¹ na niego bardzo efektywnie.
-Lucario, unik a potem Aura Sphere!
Lucario robi¹c uniki, wykona³ skok i raz jeszcze zacz¹³ kumulowaÌ energiê, ale coœ nie zagra³o. W tym momencie N uœmiechn¹³ siê z dzikim zadowoleniem.
-Dobra, trudno, Vacuum Wave.
Nic. Pomimo iÂż piĂŞÂści Lucario ÂśmigaÂły tak szybko, Âże nie moÂżna ich byÂło dostrzec, nic siĂŞ nie wydarzyÂło.
-Co jest? Co siĂŞ dzieje?
-Widzisz, Imprison to atak, ktĂłry blokuje wszystkie ataki oponenta.
-Wszystkie?! – wydusiÂła Yellow – Ale…to znaczy Âże.
-Zgadza siĂŞ Yellow, jestem na straconej pozycji.
-Corracosta, Earthquake!
¯ó³w wystrzeli³ wysoko w powietrze po czym z niesamowit¹ si³¹ uderzy³ w grunt. Wszystko siê zatrzês³o a Lucario pad³ na ziemiê niczym k³oda.
Odwo³a³em Lucario tak szybko jak to mo¿liwe. N zacz¹³ siê œmiaÌ w niebog³osy, jakby moja przegrana dawa³a mu nieludzk¹ satysfakcjê. Im d³u¿ej to trwa³o, tym bardziej mnie to irytowa³o i denerwowa³o. Melody zaczyna³a siê lekko trz¹œÌ za nim.
-Czego siĂŞ Âśmiejesz? – rykn¹³ przez pole walki.
Po mocniejszym œmiechu przesta³, po czym g³oœno wci¹gn¹³ powietrze.
-ZobaczyĂŚ twojÂą minĂŞ, bezcenne. MoÂże i masz 18, ale dalej jesteÂś dzieciakiem. – zacz¹³ wskazujÂąc na mnie palcem z szyderczym uÂśmiechem na twarzy i groÂźnym wzrokiem. – Wybieraj kolejnego pokemona, dzieciaku! ZMYJ PLAMÊ PRZEGRANEJ ZE SWEGO HONORU!
O co tu chodzi. Wymieni³em z Yellow zak³opotane i denerwuj¹ce spojrzenia, bardzo przyda³aby mi siê pomoc jej albo Giratiny. Kogo by tu wybraÌ? Blaziken? Nie. Kamieù pokonuje ogieù, a s¹dz¹c po wygl¹dzie, mo¿e te¿ znaÌ ataki wodne, to by³aby pora¿ka. A wiêc kogo? Chwyci³êm za pierwszego lepszego pokeballa z kieszeni i wyrzuci³em przed siebie. Z pokeballa, wyskoczy³ Floaztel.
-Floaztel? – zacz¹³ z zaciekawieniem – Ciekawy wybĂłr, ale i tak ci to nie pomoÂże.
-Ale widzisz N, tutaj nie liczy siê si³a pokemona, a refleks i szybkoœÌ.
-Tak? – dopowiedziaÂł wyraÂźnie rozdraÂżniony – A WIÊC POKAÂŻ CO POTRAFISZ!
Chwila decyzji, walka na spojrzenia, oba pokemony reprezentujÂą wysoki poziom. Chwila namysÂłu, i jeden wspĂłlny rozkaz:
-AQUA JET!
Oba pokemony ubraÂły siĂŞ w ociekajÂący wodny pÂłaszcz i niczym kula wystrzelona z pistoletu, pomknĂŞÂły w przeciw sobie. Zderzenie zaowocowaÂły chlapniĂŞciami wody na caÂłym polu bitwy. ZakryÂłem twarz rĂŞkawem, by mĂłc co kol wiek dojrzeĂŚ. Woda tryskaÂła na wszystkie strony.
-Co za moc! – krzyknĂŞÂła do mnie Yellow – Niewiarygodne! Power, to nie jest przypadek!
-Wiem. Floaztel! PeÂłna moc!
N zacz¹³ w tym omencie coÂś do siebie gadaĂŚ, po czym wydaÂł podobny rozkaz do mojego i jego Corracosta teÂż uÂżyÂła wiĂŞcej siÂły. Pokemony siĂŞ ÂścieraÂły, a wodne strugi padaÂły na wszystkie strony. MĂłj mundur byÂł juÂż caÂłkowicie przemoczony. KÂątem oka zobaczyÂłem, ja za N’em ,Melody chwiejnie siĂŞ podnosi i prĂłbuje postawiĂŚ kroki. WidaĂŚ Âśrodki nassane dziaÂłaÂły juÂż w minimalnym stopniu.
-Power, widzisz? – krzyknĂŞÂła Yellow, wskazujÂąc placem na Melody.
-WidzĂŞ. – odpowiedziaÂłem. – Floatzel! Focus Punch!
Floatzel skrĂŞciÂł swojÂą piêœÌ i uderzyÂł niÂą w CorracostĂŞ, przerywajÂąc zderzenie wodnych pociskĂłw. Woda chlusnĂŞÂła na caÂłym polu walki, przemaczajÂąc mĂłj mundur do granic. Floatzel odleciaÂł przede mnie, zaÂś Corracosta N’a zdawaÂła siĂŞ mieĂŚ juÂż doœÌ. W tym samym momencie, Melody upadÂła na ziemiĂŞ, po chwiejnej prĂłbie zrobienia kolejnego kroku. ZrobiÂła dopiero dwa maÂłe kroki, wiĂŞc miaÂłem jeszcze szansĂŞ, by jÂą przechwyciĂŚ.
N sta³ ca³y rozdygotany, odwo³uj¹c Corracostê do pokeballa, zacz¹³ siê dziwnie szczerzyÌ. Jego oczy zmniejszy³y siê do rozmiaru ma³ych szparek.
-NieÂźle, ale czy poradzisz sobie z tym! – oÂświadczyÂł wyrzucajÂą kolejny pokeball z caÂłej siÂły.
Jasny promieĂą strzeliÂł i na polu bitwy pojawiÂł siĂŞ kolejny, nieznany mi pokemon. PrzypominaÂł WĂŞgorza z parÂą rÂąk, unosiÂł siĂŞ nad ziemiÂą. Jego Âłuski byÂły ciemno niebieskie, a paszcza byÂło uÂłoÂżona w ksztaÂłt Litery O
-Elektross, Zap Cannon!
Nim zd¹¿y³em siê zorientowaÌ, z jego pyska wystrzeli³ potê¿ny piorun kulisty. Mkn¹³ niespodziewanie szybko. Zetkniêcie ze skór¹ Floatzela wywo³a³y wybuch tak wielki i potê¿ny, ¿e ozsta³em odrzucony na kilka metrów. Podniós³ siê dym, a dŸwiêk eksplozji sprawia³ wra¿enie rozwalania mi bêbenków w uszach. Jasne œwiat³o oœlepia³o mnie, ale gdy usta³o, zobaczy³em le¿¹cego na Ziemi niczym deska Floatzela.
-BoÂże….co to byÂło? – krzykn¹³em podbiegajÂąc do mojego pokemona.
Pr¹d jeszcze kr¹¿y³ po jego ciele. Dotkn¹³em go przez rêkaw. ¯y³. Odwo³¹³em go w tempie natychmiastowym po czym wróci³em a swoj¹ pozycjê. Melody dalej le¿a³a na ziemi.
-No, dawaj, POKAÂŻ, NA CO CIÊ STAÆ NEXUSIE! – krzykn¹³ dziko oponent – CHCÊ ZOBACZYÆ, JAK NAPRAWDÊ WYGLÂĄDA WALKA Z TWOIM UDZIAÂŁEM!
- WiĂŞc zaraz siĂŞ przekonasz! – odpowiedziaÂłem wyrzucajÂąc nastĂŞpnego ball’a w powietrze.
Wyskoczy³ z niego Umbreon. N raz jeszcze zacz¹³ siê dziko œmiaÌ.
-ZAWRZYJ RYJ! – rykn¹³em na caÂłe gardÂło, prĂłbujÂąc go uciszyĂŚ. N przestaÂł siĂŞ ÂśmiaĂŚ, po czym uÂśmiechn¹³ siĂŞ szyderczo.
-KtoÂś siĂŞ zdenerwowaÂł. MoÂże to przez nerwy wybraÂłeÂś nieodpowiedniego pokemona, co?
-Ten Umbreon jeszcze ciĂŞ nieraz zadziwi w tej walce. –oÂświadczyÂłem z zadowoleniem – MoÂżesz byĂŚ pewien.
-JeÂśli pokonasz mojego Elektrossa tym Umbreonem, nasza walka bĂŞdzie zakoĂączona. Stoi?
-Stoi?
-ELEKTROSS, ZAP CANNON!
-UMBREON, SHADOW BALL!
Oba stworki wystrzeliÂły kule energii z AtkÂą mocÂą, Âże samo starcie siĂŞ atakĂłw wywoÂłaÂło wybuch, tak jasny i oÂślepiajÂący, Âże nie mogÂłem zobaczyĂŚ oponenta. CoÂś tutaj nie graÂło. I to nie tylko sam N.

-------------------------------------------------------------------------
KO-MEN-TO-WAÆ!
Ostatni rozdzia³ napisa³êm za poradami Inaki ( nie wszystkimi, bo nie wszystkie siê da³o zastosowaÌ). Dlatego proszê o surowe opinie!
Acha, inaka, opiniĂŞ pisz tutaj : O

[DominLoL]

RozdziaÂł VII

Opalony, z biaÂłymi wÂłosami i w okularach. StaÂł do nas plecami, ale jego widok napeÂłniÂł, choĂŚ na chwilĂŞ, moje serce czymÂś ciepÂłym.
-Panie i panowie, Nero Blacksmith wraca do gry!
-Grr… Hydreigon, jeszcze raz, Surf!
-WidaĂŚ niczego siĂŞ nie nauczyÂłeÂś, Roserade! Magical Leaf!
TrĂłjgÂłowy smok raz jeszcze przywoÂłaÂł mosiĂŞÂżnÂą falĂŞ wodnÂą, w tym samym momencie z traw uniosÂły siĂŞ w gĂłrĂŞ liÂście, i migoczÂąc, wystrzeliÂły one w kierunku Hydreigon’a, rozbijajÂąc falĂŞ wodnÂą.
-Nero?! – PowtĂłrzyÂłem niedowierzanie - Ale…jak?
-Operacja siĂŞ powiodÂła – odpowiedziaÂł spoglÂądajÂąc przez ramiĂŞ – Nigdy nie czuÂłem siĂŞ lepiej, co prawda, mam jeszcze lekkie nudnoÂści, ale ciaÂło musi siĂŞ przyzwyczaiĂŚ do implantĂłw.
-Ale….czemu tu jesteÂś?
-Gdy usÂłyszaÂłem od Mars o waszych kÂłopotach, ruszyÂłem z kopyta. ÂŚladem zniszczeĂą, doszedÂłem tutaj.
Ta opowieœÌ wydawa³aby siê czyst¹ fikcj¹, gdyby nie to, ¿e Nero sta³ tutaj przed nami.
-Ghetsis, gdzie uciekÂł ten Zoroark?
-UciekÂł do swojego trenera, do naszego mistrza N’a – odpowiedziaÂł zielonowÂłosy mĂŞÂżczyzna – JeÂśli siĂŞ poÂśpieszysz, to jeszcze ich zÂłapiesz.
-Moment, coÂś tutaj nie gra – wtrÂąciÂła siĂŞ Yellow – Tak po prostu dasz nam odejœÌ?
-Normalnie, bym was pozabija³ tu i teraz, ale wiem jak to jest, kiedy œcigasz siê z czasem o mi³oœÌ. Dzisiaj bêdê ³askawy, ale odbijê to sobie innego dnia.
£askawoœÌ Ghetsisa wydawa³a siê podejrzana, ale nie mia³em czasu siê zastanawiaÌ.
-Yellow, chodÂźmy – rzuciÂłem ruszajÂąc za Ghetsisa.
Blondyna szybko za mnÂą pobiegÂła. Po kilkunastu metrach, daÂło siĂŞ sÂłyszeĂŚ potĂŞÂżny wybuch za nami, ktĂłry musiaÂł byĂŚ wynikiem zderzenia atakĂłw Nero i Ghetsisa.
-Power, jeÂśli Melody siĂŞ obudzi, na pewno bĂŞdzie prĂłbowaÂła uciec, musisz mi coÂś obiecaĂŚ, Âże nie uÂżyjesz trybu Nexusa.
Po us³yszeniu ostatnich 4 s³ów, zatrzyma³em siê. Melody Wyhamowa³a chwilê dalej ode mnie.
-Nie mogĂŞ!? Jak to?!
-ZapomniaÂłeÂś, Âże juÂż zÂłoÂżyÂłeÂś rezygnacjĂŞ!? W kaÂżdej chwili moce Nexusa mogÂą ciĂŞ opuÂściĂŚ. Pozatym, uÂżywanie ich w twoim obecnym stanie, moÂże siĂŞ powaÂżnie odbiĂŚ na twoim zdrowiu!
JuÂż chciaÂłem postawiĂŚ jaki argument, przeciwko, ale…ona miaÂła racjĂŞ.
-A teraz ruszaj siĂŞ, pĂłki jeszcze mamy szansĂŞ go zÂłapaĂŚ.
Po chwili intensywnego biegania, dostrzegÂłem w oddali czarno-czerwonÂą kitĂŞ, skaczÂącÂą po drzewach.
-WidzĂŞ go! – Krzykn¹³em, po czym przyÂśpieszyÂłem do granic moÂżliwoÂści.
Zoroark biegÂł coraz szybciej, aÂż w koĂącu siĂŞ zatrzymaÂł, zeskakujÂąc z drzewa.
StaÂł tam ten sam trener, ktĂłry zaatakowaÂł nas w powietrzu. PoÂłoÂżyÂł Melody blisko drzewa, po czym zwrĂłciÂł uwagĂŞ na mnie.
-Power, nie spodziewaÂłem siĂŞ, Âże tak szybko nas znajdziesz.
-Ty jesteÂś N, prawda? – spytaÂła Yellow – KrĂłl Team Plasma?
-KrĂłl? Có¿, to za duÂżo powiedziane, ale….powiedzmy, Âże jestem jednym z najwaÂżniejszych czÂłonkĂłw tej organizacji. – OdpowiedziaÂł rozkÂładajÂąc rĂŞce. Zoroark staÂł obok niego, z morderczym spojrzeniem wpatrywaÂł siĂŞ we mnie.
-Po, co ci Melody? To ciebie nie dotyczy!
-MoÂże i tak, ale mam tutaj w Sinnoh waÂżnÂą misjĂŞ do wykonania – zacz¹³, po czym wskazaÂł palcem na mnie - ZwiÂązanÂą z tobÂą Nexusie.
-Ze mnÂą!? JakÂą misjĂŞ?! O co Chodzi?!
-Kiedy nadejdzie czas, dowiesz siĂŞ, a teraz wybacz, ale zacznijmy walkĂŞ pokemonĂłw.
-WalkĂŞ?! A po co? Wystarczy, Âże nam jÂą oddasz i zaraz nas nie bĂŞdzie.
-O nie, moim zadaniem, jest was zatrzymaĂŚ tak dÂługo, dopĂłki ona siĂŞ nie wybudzi. Wiem o tym, Âże uÂżyliÂście na niej proszkĂłw usypiajÂących. Ale one nie podziaÂłajÂą zbyt dÂługo.
PiĂŞknie, facet wie o wszystkim, ciekawe skÂąd ma te wszystkie informacje.
-Yellow, wiem, Âże jesteÂś jego straÂżniczkÂą, dlatego nie moÂżesz braĂŚ udziaÂłu w walce, ani prĂłbowaĂŚ mi jej odebraĂŚ.
-Co?! Ale…
-Nie wtrÂącaj siĂŞ Yellow – powiedziaÂłem szorstko.
-Ale moÂżemy zakoĂączyĂŚ tÂą misjĂŞ, jeÂśli tylko od niego uciekniemy, moÂżemy…
-NIE WTRÂĄCAJ SIÊ! – RzekÂłem juÂż bardziej donoÂśnie i lekko wÂściekÂły.
N wydawaÂł siĂŞ dziwnie zadowolony. Chce kawaÂłek mnie? Dam tu taki duÂży kawaÂłek, Âże siĂŞ nim zakrztusi!
Jego Zoroark poszedÂł na pierwszy ogieĂą.
-Power, mam zÂłe przeczucia, on wie o wiele za duÂżo. – ZaczĂŞÂła Giratina
-Wiem. Ale chĂŞtnie siĂŞ dowiem, czemu tak bardzo chce ze mnÂą walczyĂŚ. – OdpowiedziaÂłem.
-Giratino, moÂżesz przestaĂŚ? – WtrÂąciÂł siĂŞ trzeci gÂłos.
Na chwilĂŞ wstrzymaÂłem oddech. Yellow teÂż jakby podskoczyÂła. To byÂł N. On…sÂłyszaÂł jak ze sobÂą rozmawialiÂśmy?
-Giratino, wiem, ¿e jesteœ jego Obroùczyni¹, ale w tej walce ma braÌ udzia³ tylko Power, musi w niej podejmowaÌ w³asne decyzje i pope³niaÌ w³asne b³êdy i siê na nich uczyÌ. Chcê mieÌ godnego przeciwnika.
-SkÂąd ty wiedziaÂłeÂś? ÂŻe z niÂą rozmawiam?
-Có¿, rozumiem pokemony, one do mnie mówi¹, a ja mogê rozmawiaÌ z nimi.
Kim jest do cholery ten facet? SkÂąd wie to wszystko?
WyrzuciÂłem w gĂłrĂŞ Pokeball z Lucario. Pokemon wyskoczyÂł z niego, i odwaÂżnie wykonaÂł kilka ciosĂłw piĂŞÂściami.
-Lucario? MyÂślisz strategicznie, przewaga typĂłw. Ale…to ci nie pomoÂże.
-Tak myÂślisz? – RzekÂłem szyderczo – Mam Zoroarka, i znam sÂłaboÂści tych pokemonĂłw. Nie dasz mi rady!
-Heh, odwaÂżny jesteÂś, ale my, w regionie Unova, walczymy….. ostrzej, niÂż wy w Sinnoh.
Jego Zoroark aÂż caÂły dygotaÂł z niecierpliwoÂści. MĂłj Lucario teÂż siĂŞ powoli denerwowaÂł, a Yellow patrzyÂła na to wszystko z lekkim strachem.
-A, wiêc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKÊ!
------------------------------------------------------------------------------------

JESZCZE JEDNO WA¯NE INFO! TOMU II PDF NIE BÊDZIE! WYDAM GO JAKO TOM II WRAZ Z TOMEM TRZECIM, TOMY S¡ ZBYT KRÓTKIE BY WYDAÆ JE JAKO OSOBNE E-BOOKI. ZOSTAN¡ WYDANE RAZEM.

RozdziaÂł VIII

-A, wiĂŞc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKE!
Zoroark N’a wystrzeliÂł w kierunku mojego Lucario, jego pazury zajĂŞÂły siĂŞ fioletowym ÂświatÂłem. Gdy tylko podbiegÂł, zacz¹Ì delikatnie i szybko wyprowadzaĂŚ ciĂŞcia, usiÂłujÂąc zraniĂŚ Lucario, lecz ten robiÂąc szybkie uniki, pozostawaÂł nieuchwytny dla swojego oponenta.
-Zoroark, Night Slash!
Lisi pokemon wzi¹³ zamach i wykona³ d³ugie, pod³u¿ne ciêcie, które odepchnê³o Lucario na kilka kroków. Musia³em szybko zastosowaÌ jak¹œ strategiê. Jego Zoroark zdaje siê trzymaÌ walkê na krótki dystans i sprowadzaÌ j¹ do walki wrêcz. Wiêc trzeba zwiêkszyÌ dystans.
-Lucario, Vacuum Wave!
PiĂŞÂści Lucario zaczĂŞÂły uderzaĂŚ w powietrze, z takÂą prĂŞdkoÂściÂą, Âże wytworzyÂły falĂŞ uderzeniowÂą, ktĂłra wyrzuciÂła Zoroarka w powietrze. Czarny lis zrĂłbiÂł obrĂłt w powietrzu, po czym wylÂądowaÂł na ziemi.
-Lucario, Dragon Pulse!
Z pyska Lucario wystrzeliÂła seriÂą krĂŞgĂłw energii, ktĂłre trafiaÂły prosto we wrogiego Zoroarka.
-Dobra robota! – krzyczaÂła z entuzjazmem Yellow.
-Heh, doœÌ szybko rozpracowaÂłeÂś mojÂą strategiĂŞ – oÂświadczyÂł chÂłodno N – Ale to nie ma znaczenia.
-Ach tak? Lucario, Aura Sphere!
Lucario zamkn¹³ pysk, po czym wyci¹gn¹³ i uniós³ przed siebie swoj¹ praw¹ d³où. Przed ni¹ zaczê³a siê kumulowaÌ niebieska kula energii, która po chwili wystrzeli³a niczym kula z pistoletu.
Zoroark zostaÂł trafiony i odrzucony w tyÂł raz jeszcze.
-Dobrze, Zoroark, Imprison!
Oczy Zoroarka zabÂłysnĂŞÂły czerwieniÂą, ÂśledzÂąc Lucario.
-Nie tak szybko, Lucario, Extremespeed!
Mój pok wszed³ na wy¿yny swoich umiejêtnoœci i zacz¹³ biec tak szybko, ¿e dla ludzkiego oka stanowi³o to jedynie rozmazan¹ plamê. Po chwili biegu, wbieg³ na przeciwnika z pe³n¹ si³¹, uderzaj¹c go ca³ym swoim cia³em! Zoroark na ostatkach si³ zd¹¿y³ ugryŸÌ Lucario tak mocno, ¿e a¿ zaskowycza³ z bólu, po czym lis pad³ wycieùczony na ziemiê. Lis w mgnieniu poka zmieni³ siê w czerwony promieù, który wróci³ do Pokeballa.
-Jeden zero dla ciebie, co?
Coœ mi nie pasowa³o. N by³ zbyt pewny siebie, jakby mia³ jakiœ dobry plan. Zielonow³osy trener schowa³ pokeball z Zoroarkiem do kieszeni, po czym wyj¹³ innego i wyrzuci³ go w powietrze. Kula siê otworzy³a i wystrzeli³ z niej promieù jasnego œwiat³a. Promieù uformowa³ niebieskiego, stoj¹cego na tylnych ³apach ¿ó³wia w czarnej skorupie. By³ to kolejny pokemon, którego nie zna³em.
-Poznaj CorracostĂŞ – rzuciÂł z zadowoleniem.
Te nowe pokemony przysparzaÂły mi sporo kÂłopotĂłw. Nie wiedziaÂłem, jakimi sÂą typami, jakie majÂą sÂłaboÂści i jakie znajÂą ataki.
-Corracosta, Ancientpower!
GÂłazy i kamienie uniosÂły siĂŞ w gĂłrĂŞ, po czym wystrzeliÂły w kierunku Lucario.
Ancientpower? Wiêc musi to byÌ pokemon kamienny. Ataki walcz¹ce zadzia³¹ na niego bardzo efektywnie.
-Lucario, unik a potem Aura Sphere!
Lucario robi¹c uniki, wykona³ skok i raz jeszcze zacz¹³ kumulowaÌ energiê, ale coœ nie zagra³o. W tym momencie N uœmiechn¹³ siê z dzikim zadowoleniem.
-Dobra, trudno, Vacuum Wave.
Nic. Pomimo iÂż piĂŞÂści Lucario ÂśmigaÂły tak szybko, Âże nie moÂżna ich byÂło dostrzec, nic siĂŞ nie wydarzyÂło.
-Co jest? Co siĂŞ dzieje?
-Widzisz, Imprison to atak, ktĂłry blokuje wszystkie ataki oponenta.
-Wszystkie?! – wydusiÂła Yellow – Ale…to znaczy Âże.
-Zgadza siĂŞ Yellow, jestem na straconej pozycji.
-Corracosta, Earthquake!
¯ó³w wystrzeli³ wysoko w powietrze po czym z niesamowit¹ si³¹ uderzy³ w grunt. Wszystko siê zatrzês³o a Lucario pad³ na ziemiê niczym k³oda.
Odwo³a³em Lucario tak szybko jak to mo¿liwe. N zacz¹³ siê œmiaÌ w niebog³osy, jakby moja przegrana dawa³a mu nieludzk¹ satysfakcjê. Im d³u¿ej to trwa³o, tym bardziej mnie to irytowa³o i denerwowa³o. Melody zaczyna³a siê lekko trz¹œÌ za nim.
-Czego siĂŞ Âśmiejesz? – rykn¹³ przez pole walki.
Po mocniejszym œmiechu przesta³, po czym g³oœno wci¹gn¹³ powietrze.
-ZobaczyĂŚ twojÂą minĂŞ, bezcenne. MoÂże i masz 18, ale dalej jesteÂś dzieciakiem. – zacz¹³ wskazujÂąc na mnie palcem z szyderczym uÂśmiechem na twarzy i groÂźnym wzrokiem. – Wybieraj kolejnego pokemona, dzieciaku! ZMYJ PLAMÊ PRZEGRANEJ ZE SWEGO HONORU!
O co tu chodzi. Wymieni³em z Yellow zak³opotane i denerwuj¹ce spojrzenia, bardzo przyda³aby mi siê pomoc jej albo Giratiny. Kogo by tu wybraÌ? Blaziken? Nie. Kamieù pokonuje ogieù, a s¹dz¹c po wygl¹dzie, mo¿e te¿ znaÌ ataki wodne, to by³aby pora¿ka. A wiêc kogo? Chwyci³êm za pierwszego lepszego pokeballa z kieszeni i wyrzuci³em przed siebie. Z pokeballa, wyskoczy³ Floaztel.
-Floaztel? – zacz¹³ z zaciekawieniem – Ciekawy wybĂłr, ale i tak ci to nie pomoÂże.
-Ale widzisz N, tutaj nie liczy siê si³a pokemona, a refleks i szybkoœÌ.
-Tak? – dopowiedziaÂł wyraÂźnie rozdraÂżniony – A WIÊC POKAÂŻ CO POTRAFISZ!
Chwila decyzji, walka na spojrzenia, oba pokemony reprezentujÂą wysoki poziom. Chwila namysÂłu, i jeden wspĂłlny rozkaz:
-AQUA JET!
Oba pokemony ubraÂły siĂŞ w ociekajÂący wodny pÂłaszcz i niczym kula wystrzelona z pistoletu, pomknĂŞÂły w przeciw sobie. Zderzenie zaowocowaÂły chlapniĂŞciami wody na caÂłym polu bitwy. ZakryÂłem twarz rĂŞkawem, by mĂłc co kol wiek dojrzeĂŚ. Woda tryskaÂła na wszystkie strony.
-Co za moc! – krzyknĂŞÂła do mnie Yellow – Niewiarygodne! Power, to nie jest przypadek!
-Wiem. Floaztel! PeÂłna moc!
N zacz¹³ w tym omencie coÂś do siebie gadaĂŚ, po czym wydaÂł podobny rozkaz do mojego i jego Corracosta teÂż uÂżyÂła wiĂŞcej siÂły. Pokemony siĂŞ ÂścieraÂły, a wodne strugi padaÂły na wszystkie strony. MĂłj mundur byÂł juÂż caÂłkowicie przemoczony. KÂątem oka zobaczyÂłem, ja za N’em ,Melody chwiejnie siĂŞ podnosi i prĂłbuje postawiĂŚ kroki. WidaĂŚ Âśrodki nassane dziaÂłaÂły juÂż w minimalnym stopniu.
-Power, widzisz? – krzyknĂŞÂła Yellow, wskazujÂąc placem na Melody.
-WidzĂŞ. – odpowiedziaÂłem. – Floatzel! Focus Punch!
Floatzel skrĂŞciÂł swojÂą piêœÌ i uderzyÂł niÂą w CorracostĂŞ, przerywajÂąc zderzenie wodnych pociskĂłw. Woda chlusnĂŞÂła na caÂłym polu walki, przemaczajÂąc mĂłj mundur do granic. Floatzel odleciaÂł przede mnie, zaÂś Corracosta N’a zdawaÂła siĂŞ mieĂŚ juÂż doœÌ. W tym samym momencie, Melody upadÂła na ziemiĂŞ, po chwiejnej prĂłbie zrobienia kolejnego kroku. ZrobiÂła dopiero dwa maÂłe kroki, wiĂŞc miaÂłem jeszcze szansĂŞ, by jÂą przechwyciĂŚ.
N sta³ ca³y rozdygotany, odwo³uj¹c Corracostê do pokeballa, zacz¹³ siê dziwnie szczerzyÌ. Jego oczy zmniejszy³y siê do rozmiaru ma³ych szparek.
-NieÂźle, ale czy poradzisz sobie z tym! – oÂświadczyÂł wyrzucajÂą kolejny pokeball z caÂłej siÂły.
Jasny promieĂą strzeliÂł i na polu bitwy pojawiÂł siĂŞ kolejny, nieznany mi pokemon. PrzypominaÂł WĂŞgorza z parÂą rÂąk, unosiÂł siĂŞ nad ziemiÂą. Jego Âłuski byÂły ciemno niebieskie, a paszcza byÂło uÂłoÂżona w ksztaÂłt Litery O
-Elektross, Zap Cannon!
Nim zd¹¿y³em siê zorientowaÌ, z jego pyska wystrzeli³ potê¿ny piorun kulisty. Mkn¹³ niespodziewanie szybko. Zetkniêcie ze skór¹ Floatzela wywo³a³y wybuch tak wielki i potê¿ny, ¿e ozsta³em odrzucony na kilka metrów. Podniós³ siê dym, a dŸwiêk eksplozji sprawia³ wra¿enie rozwalania mi bêbenków w uszach. Jasne œwiat³o oœlepia³o mnie, ale gdy usta³o, zobaczy³em le¿¹cego na Ziemi niczym deska Floatzela.
-BoÂże….co to byÂło? – krzykn¹³em podbiegajÂąc do mojego pokemona.
Pr¹d jeszcze kr¹¿y³ po jego ciele. Dotkn¹³em go przez rêkaw. ¯y³. Odwo³¹³em go w tempie natychmiastowym po czym wróci³em a swoj¹ pozycjê. Melody dalej le¿a³a na ziemi.
-No, dawaj, POKAÂŻ, NA CO CIÊ STAÆ NEXUSIE! – krzykn¹³ dziko oponent – CHCÊ ZOBACZYÆ, JAK NAPRAWDÊ WYGLÂĄDA WALKA Z TWOIM UDZIAÂŁEM!
- WiĂŞc zaraz siĂŞ przekonasz! – odpowiedziaÂłem wyrzucajÂąc nastĂŞpnego ball’a w powietrze.
Wyskoczy³ z niego Umbreon. N raz jeszcze zacz¹³ siê dziko œmiaÌ.
-ZAWRZYJ RYJ! – rykn¹³em na caÂłe gardÂło, prĂłbujÂąc go uciszyĂŚ. N przestaÂł siĂŞ ÂśmiaĂŚ, po czym uÂśmiechn¹³ siĂŞ szyderczo.
-KtoÂś siĂŞ zdenerwowaÂł. MoÂże to przez nerwy wybraÂłeÂś nieodpowiedniego pokemona, co?
-Ten Umbreon jeszcze ciĂŞ nieraz zadziwi w tej walce. –oÂświadczyÂłem z zadowoleniem – MoÂżesz byĂŚ pewien.
-JeÂśli pokonasz mojego Elektrossa tym Umbreonem, nasza walka bĂŞdzie zakoĂączona. Stoi?
-Stoi?
-ELEKTROSS, ZAP CANNON!
-UMBREON, SHADOW BALL!
Oba stworki wystrzeliÂły kule energii z AtkÂą mocÂą, Âże samo starcie siĂŞ atakĂłw wywoÂłaÂło wybuch, tak jasny i oÂślepiajÂący, Âże nie mogÂłem zobaczyĂŚ oponenta. CoÂś tutaj nie graÂło. I to nie tylko sam N.

-------------------------------------------------------------------------
KO-MEN-TO-WAÆ!
Ostatni rozdzia³ napisa³êm za poradami Inaki ( nie wszystkimi, bo nie wszystkie siê da³o zastosowaÌ). Dlatego proszê o surowe opinie!
Acha, inaka, opiniĂŞ pisz tutaj : O

To ja teraz sobie pozwolĂŞ na opiniĂŞ.
*Evil Inaka mode on*
No to zaczynamy od poczÂątku ;o Od razu w trakcie pisania bĂŞdĂŞ czytaÂła rozdziaÂł ;o

Cytat:

-A, wiĂŞc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKE!

No, kolejny nadpobudliwy, co umie tylko krzyczeĂŚ =.=" BTW - przed i po myÂślniku powinna byĂŚ spacja, a i ogonek ci zjadÂło :P
Kurczê, opisy przypominaj¹ mi nieco such¹ paszê dla królików, ale okej... Rozumiem, ¿e nie ka¿dego staÌ na opisy rodem z ksi¹¿ek Pratchetta, Rowling albo Tolkiena.

Cytat:

ZAWRZYJ RYJ!

^o^ No, juÂż sÂą w ruchu przekleĂąstwa, czyli jest na powaÂżnie.
A teraz ja zacznĂŞ mĂłwiĂŚ na powaÂżnie. TrochĂŞ brakuje mi w tym tekÂście peÂłnych linijek i lepszych opisĂłw... OgĂłlnie caÂły rozdziaÂł skÂłada siĂŞ z samego opisu walki, ktĂłry... No, nie wszystkich interesuje. Gdy przeglÂądaÂłam ficki na innym forum, zauwaÂżyÂłam w jednym z nich ciekawy sposĂłb w takich sprawach. Jeden chÂłopak, gdy pisaÂł walki, robiÂł od czasu do czasu przerywniki w stylu zmiany otoczenia... Znaczy siĂŞ... Chodzi o to, Âże od czasu do czasu zahaczaÂł akcjÂą do innych bohaterĂłw, znajdujÂących siĂŞ w innych miejscach.
No, ogĂłlnie Âźle nie jest, wiĂŞc siĂŞ nie przejmuj...

[Inaka]

To ja teraz sobie pozwolĂŞ na opiniĂŞ.
*Evil Inaka mode on*
No to zaczynamy od poczÂątku ;o Od razu w trakcie pisania bĂŞdĂŞ czytaÂła rozdziaÂł ;o

Cytat:

-A, wiĂŞc, Nexusie, ZACZNIJMY WALKE!

No, kolejny nadpobudliwy, co umie tylko krzyczeĂŚ =.=" BTW - przed i po myÂślniku powinna byĂŚ spacja, a i ogonek ci zjadÂło :P
Kurczê, opisy przypominaj¹ mi nieco such¹ paszê dla królików, ale okej... Rozumiem, ¿e nie ka¿dego staÌ na opisy rodem z ksi¹¿ek Pratchetta, Rowling albo Tolkiena.

Cytat:

ZAWRZYJ RYJ!

^o^ No, juÂż sÂą w ruchu przekleĂąstwa, czyli jest na powaÂżnie.
A teraz ja zacznĂŞ mĂłwiĂŚ na powaÂżnie. TrochĂŞ brakuje mi w tym tekÂście peÂłnych linijek i lepszych opisĂłw... OgĂłlnie caÂły rozdziaÂł skÂłada siĂŞ z samego opisu walki, ktĂłry... No, nie wszystkich interesuje. Gdy przeglÂądaÂłam ficki na innym forum, zauwaÂżyÂłam w jednym z nich ciekawy sposĂłb w takich sprawach. Jeden chÂłopak, gdy pisaÂł walki, robiÂł od czasu do czasu przerywniki w stylu zmiany otoczenia... Znaczy siĂŞ... Chodzi o to, Âże od czasu do czasu zahaczaÂł akcjÂą do innych bohaterĂłw, znajdujÂących siĂŞ w innych miejscach.
No, ogĂłlnie Âźle nie jest, wiĂŞc siĂŞ nie przejmuj...

Cytat:

ZAWRZYJ RYJ!

Czemu po przeczytaniu tego zacz¹³em siê histerycznie œmiaÌ? O.o

[Poxer]

Cytat:

ZAWRZYJ RYJ!

Czemu po przeczytaniu tego zacz¹³em siê histerycznie œmiaÌ? O.o

[Inaka]

PROSZÊ O ZAMKNIÊCIE/PRZENIESIENIE DO ARCHIWUM/USUNIÊCIE!

[DominLoL]

PROSZÊ O ZAMKNIÊCIE/PRZENIESIENIE DO ARCHIWUM/USUNIÊCIE!